Od Haze Cd Oriona

- A ty mi uwierz, że strachliwa, to ja nie jestem- prychnęłam.
Tak, postanowiłam tu się zameldować. Nie wiem, czy uda mi się wrócić do ekipy. Wprawdzie podróż cieniami... Ale... Nie wiem jak daleko jestem od nich. Tak z innej beczki, ciekawe jest, że mnie nie zaatakował.
~ Może nas nie wyczuł.
~ W sensie jakich nas? Jestem ja, ty, pieprz*ny demonie, nie jesteś materialny.
~ Jestem. I jestem samicą demona, zapamiętaj to sobie.
~ Ty mała... Dobra, muszę wytropić coś, z czego mogę wypić krew.
W tym momencie demon spojrzał na "Księcia".
~ Nawet o tym nie myśl. To, że nie mam szacunku do nikogo, nie znaczy, że zaatakuję kogoś na jego terenach,
~ A kto powiedział, że na jego terytorium? - szyderczy śmiech rozniósł się po mojej głowie. Moje oczy zalśniły przez chwilę na krwistoczerwony kolor. Ani wampira, ani wilkołaka nie można we mnie uspokoić. A szczególnie, gdy demon działa...

< Orion? Jesteś przyszłym obiadkiem :3 >

od Oriona cd Haze

Zauważyłem nagle jakąś waderę, która przerwała mi swoimi odgłosami mój poranny posiłek. Wytarłem pysk z krwi i poszedłem w jej stronę, wciąż czując ścięgna i resztki mięsa między zębami.
Przyspieszyłem chód, szybciej i szybciej i... wpadłem na ów waderę, a raczej ona... wpadła, ocierając się pyskiem o moją klatę... uniosłem brew
-Nowa?-spytałem naturalnie miłym głosem. Zbliżyłem się do wadery aby się jej przyjrzeć
-Nie do końca, ale o co ci chodzi mówiąc "Nowa?"
-Czy należysz do królestwa, jeśli nie... musimy cię zameldować i wpisać do listy obywateli
prawo obywatelskie otrzymasz po dwunastu dniach pobytu... jestem książe Orion, a ciebie jak cię zwą?
-Jestem Haze
-Ładnie... załatwię dla ciebie dom, umiesz zmieniać się w człowieka?-spytałem
-Tak, ale ja nie stąd, muszę wracać do swoich terenów-burknęła
-Jak chcesz, ale jeśli pragniesz przechodzić tymi terenami, radzę, żebyś miała tu obywatelstwo, tutejsza straż łapią każdego i proszą o okazanie dowodu
-Skoro tak mówisz, książe
-To idziemy, chodź za mną?
-Czemu ty nie jesteś w ludzkiej formie?-spytała po chwili
-Boję się, że się przestraszysz mojej ludzkiej postaci, bo za łagodnie nie wyglądam jako człowiek, uwierz mi-rzekłem i z ukosa spojrzałem na waderę

<Haze?>

Od Haze

Przedzierałam się przez krzaki, przeklinając pod nosem.
Gdzie ja do jasnej ch*lery jestem?!
Wyczuwałam, że nie jestem tu sama. Są tu tacy, jak ja. Wilkołaki. Na wszelki wypadek, zmieniłam się w wilka. Przyciskając skrzydła, jak najbliżej ciała, brnęłam do przodu. Gałęzie co chwilę wyrywały mi kilka piór. Te tereny nie wyglądają zbyt... przyjaźnie. Na moim 'radarze' nie ma żadnych żywych. Ale na pewno gdzieś są na tych terenach. Nawet nie ma się jak krwi napić... Pieprz*ne słońce... Dobrze, że nie jestem pełnym wampirem, bo właśnie bym zdychała. Tak samo jak przez te gałęzie. Z różnych, morderczych rzeczy, które działają na wampiry i wilkołaki, na mnie działa tylko srebro. Podobno jakaś mutacja. Chce wrócić do swojej ekipy, nie wędrować po jakimś pieprz*nym kraju, którego nawet nazwy nie znam! Wróć. Jeśli właśnie zmieniłam się w wilka, to znowu będę musiała wołać Cienie, by pomogły mi zmienić się w człowieka. Dzięki, drogie geny! Połowę życia jestem w ciele człowieka, bo je lubię, a przez rodzinkę nie mogę się w niego normalnie zmieniać!
Po co schodziłam z tej ścieżki?
Gr...
* * *
Na horyzoncie dostrzegłam sylwetkę wilka. On -lub ona- też mnie chyba zauważył, bo zaczął się kierować w moją stronę. Szybko czmychnęłam przy pomocy cienia parę kilometrów dalej, przez co na moim miejscu została tylko ciemna kula dymu, która poleciała szybko za mną.


< Ktoś? On, ona? Można pobiec za kulą, jak się chce xD>

Powitajmy Haze

Imię: Haze. Pełne imię to Hazel, ale nie lubi go używać. Jako człowiek, dochodzi jeszcze nazwisko Levesque.
Wiek: 2 lata i 7 miesięcy. Na ludzkie to będzie coś przy dwudziestce.
Płeć: Wadera/ Dziewczyna
Klan: Cień i Krew, z domieszką Iluzji
Hierarchia: Mieszkaniec
Stanowiska: Informatorka, zabójca
Moce:
-Tworzenie iluzji. Przykład? Zmiana wyglądu danej osoby, lub zmiana otoczenia.
-Wytwarzanie cienistych, materialnych istot, które mogą służyć tylko jej, lub osobie, o podobnej mocy. Nie są w stanie jej zabić, tylko przenikają przez ciało dziewczyny. Co innego z wrogami... Mogą też pomóc jej zmienić się w człowieka.
-Teleportowanie się, za pomocą cienia- teleportacja na dłuższe dystanse lub z kimś bardzo ją wyczerpuje.
-Leczenie ran przy pomocy krwi.
-Czaromowa
-Czyta w myślach. Musi utrzymywać z daną osobą kontakt wzrokowy, by moc działała, dlatego nie dziw się, że będzie się na ciebie uparcie gapić.
Umiejętności:
*Siła: 8
*Zabójczość: 19
*Wytrzymałość: 19
*Inteligencja: 29
*Zwinność: 25
A tak poza tym, mimo swojego charakteru, umie oswajać zwierzęta i równie dobrze jeździ konno lub na motorze. Potrafi strzelać z broni palnej.
Charakter: Demon w ciele anioła. Tak to chyba można ująć. Przez całe swoje życie, bardzo się zmieniła. Na początku... Była cicha, nieśmiała, zawsze starała się być w cieniu. Nic nie ćpała, nie piła... Po śmierci ojca, a następnie matki... Zaczął się cyrk. Zaczęła odkrywać, kim jest. Wpadła w szemrane towarzystwo. Ujawniła prawdziwą siebie, którą więziła. Od tamtej pory była oschła, agresywna, wiecznie na haju. Jej serce rozpadło się, gdy mieszkała sama. Potem, wieku dwunastu lat, ktoś doniósł, że jej rodzina nie żyje. Zabrali ją do domu dziecka. To jeszcze bardziej zmieniło jej charakter. To, jak były tam traktowane dzieci... Wbiło jej się w pamięć. Nabrała skłonności do ucieczek, oraz niechęci do dotyku. Jest dobrą aktorką, przez co udaje jej się maskować swój prawdziwy, nieśmiały charakter. Dla niej, nie istnieje coś takiego jak szacunek. Potrafi walnąć pewne, nieodpowiednie odzywki, nawet postawionemu rangą wyżej. Ale! Jest bardzo podatna na uroki. Siłą też nie wygrywa...
Cechy szczególne: Jest praktycznie niezmiennokształtna, może zmienić się w człowieka tylko przy czyjejś pomocy. Połowiczna wampirzyca, pomieszana z wilkołakiem. Jej włosy, naturalnie są koloru fioletu. Nikt nie widzi jej skrzydeł, gdy jest człowiekiem.
Status: Wolna, jednak woli nie mieć nikogo przy boku.
Liry: 120
Korony: 5
Lubi: Hm... Alkohol? Dopalacze? Strzelanie do wroga? Gry? Muzyka? Krew?
Nie lubi: Zamknięte przestrzenie i dotyk. Tylko to jest jej fobią. A co do nielubianych rzeczy... Nie cierpi się malować, czesać i tego typu spraw... A, i nienawidzi sukienek... Chodź czasami musi to przecierpieć...
Głos: Justyna Kuśmierczyk
Rodzina: Ojciec, Alan, zginął na wojnie, a matka, Hazel, po której wadera ma imię, umarła na raka. Jest jedynaczką, ale gdzieś obiło się jej o uszy, że ma przyrodniego brata, jednak nigdy go nie spotkała. Iskierka nadziei już dawno zgasła.
Historia: Hazel... No cóż. Narodziła się w rodzinie ludzi, która ledwo wiązała koniec w końcem. Gdy miała pięć lat, gdy dowiedziała się, że jej matka jest chora. Rodzice wydali wszystkie pieniądze na leki... Ale w końcu tego zabrakło. Alan, zdecydował się po dwóch latach, zapisać się do wojska. Drugi cios w serce małej, fioletowłosej dziewczynki. Ostatnie w życiu przytulenie ojca... I... Koniec. Koniec jego życia. Po miesiącu, został zabity. Strzałem w serce. Udało się pozbierać tylko połowę funduszy... By matka przeżyła kilka lat. Boom! Serce pęka na pół w wieku dziewięciu lat! Rok przesiedziany w domu, płacząc w kołdrę. Niepewne wyjście na zewnątrz. Spotkanie Nathaniela, Nico i Jasona. Napaści, dopalacze, picie. To wszystko zaczęło się u dziesięciolatki. Niemożliwe? A jednak. Wychowała się przy chłopakach. Właśnie dlatego, umie strzelać, jeździć na motorze. Wygrywa prawie każdy wyścig. Zazwyczaj nielegalny, ale to drobny szczegół. Stała się zastępczynią szefa jednego z gangów. Grupa rozrosła się. Każdy z członków, miał tatuaż smoka na ramieniu. I właśnie jeden z członków, doniósł na dwunastolatkę. Pewnego dnia, służba wparowała na zbiórkę. Zabrali ją do domu dziecka. Jednak 'opiekunom' chodziło tylko o to, by mieć z głowy dzieciarnię. Regularne zamykanie w ciemnych miejscach, bicie... Gdyby nie znajomi dziewczyny, prawdopodobnie by tam umarła. [...] Gdy skończyła dwadzieścia lat, znalazła się w tym świecie. Po prostu. Musiała się odłączyć od grupy. No i wylądowała w miejscu w którym jest.
Autor: welonka2004 [Hw] teriyakiwolf@autograf.pl
Towarzysz:

 

Imię: Akkur
Wiek: 5 lat
 Płeć: samiec
Rasa: Wąż Tęczowy
Moce:
- Pełzając po ziemi, tworzy strumienie.
- W jego kłach ( jak przystało na węża) znajduje się trucizna.
- Jego łuski działają niczym zbroja. Trzeba znać jego słaby punkt na ciele, by go zabić.
- Kiedy spojrzy mu się głęboko w oczy, można zostać zahipnotyzowany.
- Łącze myślowe
Charakter: Akkur to wąż, który bez wahania cię ugryzie miliony razy, jeśli chociażby tkniesz w sposób niemiły jego właścielkę. Zwierz jest agresywny, jednocześnie wierny przyjaciółce. Zawsze podróżuje schowany w jej kapturze, lub obkręcony wokół jej skrzydła czy ręki. Typowy wojownik, będzie walczył do końca. Żywi się głównie wiewiórkami, myszami, mangustami czy ptakami, ale nie pogardzi też mięsem lisa, czy nawet wilkołaka. Ale spokojnie, zjedzenie człowiekokształtnego żadko mu się zdarza. Sam nie nadaje się do zjedzenia. Jeść potrzebuje tylko co jakieś dwa dni, zazwyczaj robi to w nocy.
Właściciel: Haze

Powitajmy Ezrę

Imię: Ezra
Wiek: 10 miesięcy
Płeć: Wadera
Klan: Jeszcze nie wie.
Hierarchia: Mieszkaniec.
Kierunek: Wojownik
Moce: Ta mała waderka, potrafi w amatorskim stopniu władać żywiołami. Mam na myśli: podpalanie przedmiotów, tworzenie małych wichur, wywoływanie tąpnięć ziemi oraz stanie na wodzie.
Charakter: Ezra, po odrzuceniu przez ojczyma diametralnie się zmieniła. Zamknęła się w sobie. Jest typem samotniczki, chociaż niekiedy doskwiera jej brak towarzystwa. Gdy już przebywa pośród innych wilków, stara się zrobić na innych jak najlepsze wrażenie. Jak można się domyślić, Ezra jest nieśmiała. Mimo jej skrytego charakteru, gdy kogoś bliżej pozna potrafi być miła i żartobliwa. Darzy szacunkiem każdego wilka, bez względu na jego pozycję hierarchiczną. Ezra była niezwykle ufna, co często prowadziło do jej zguby. Teraz nie da sobą manipulować. Ojczyma, który ją wyrzucił z domu, znienawidziła.
Cechy szczególne: Jej skrzydła są bardzo pierzaste, przez co czasami maleńkie piórka, urywają się z nich. Na twarzy posiada kilka blizn i zadrapać, przez wyczerpującą ją podróż.
Lubi:
Przebywać w koronach drzew, obserwując otaczające ją środowisko.
Pluskać się w jeziorach i rzekach.
Przebywać w samotności.
Bawić się z bliżej poznanymi wilkami.
Nie lubi:
Boi się basiorów wyższych i potężniejszych od niej. Gdy takiego zauważy, od razu chowie się w najbliższym krzewie, lub wchodzi na drzewo.
Owoców leśnych.
Nie cierpi ojczyma - Mark'a.
Swojej matki, za to, że ją z nim zostawiła.
Rodzina: Nie lubi o niej wspominać i nie chce pamiętać ich imion.
Historia: (Historia streszczona, rozwinięcie w opowiadaniu)
Gdy się urodziła, żyła normalnie jak każdy szczeniak. Bawiła się z rodzeństwem i rodzicami. Po pewnym czasie jej biologiczny ojciec umarł, a na jego miejsce wszedł obcy basior - nowy partner matki. Ezra, chyba jedyna z miotu go nie cierpiała. Osiągając wiek dziewięciu miesięcy, nowy partner matki z dnia na dzień, wyrzucił ją z domu. To wszystko stało się pod nieobecnością matki.
Wędrowała przez najróżniejsze tereny świata, aż znalazła się tutaj.
Autor: Howrse - Asia1509 E-mail - asiasimsy@gmail.com

Pierwszy sojusz

Zawieramy sojusz z Watahą Szmaragdowego Blasku.

Księżniczka Aramisa

Imię: Aramisa
Wiek: Dawno minęły czasy, gdy liczyła lata...
Płeć: Wilczyca
Klan: Żywiołów
Hierarchia: Księżniczka
Stanowisko: Strateg, stajenna
Moce: Wilczyca ta, jak na członka jej klanu przystało, potrafi władać żywiołami. Zakres jej mocy jest bardzo obszerny i obejmuje umiejętności od zapalania świeczek po przyzywanie Zwierząt Żywiołów. Poza tym obdarzona jest darem porozumiewania się ze zwierzętami.
Umiejętności: Aramisa polega najczęściej na swej szybkości i zręczności. Zazwyczaj walczy na odległość, raniąc przeciwników z łuku, gdyby jednak doszło do starcia wręcz, używa dwóch sztyletów. Jak na księżniczkę przystało, potrafi grać na kilku instrumentach oraz szyć, ale raczej jej do tego nie ciągnie. Doskonale jeździ konno.
Charakter: Aramisa to wilczyca znacznie różniąca się od idealnych przedstawicielek swego poziomu hierarchii. Daleko jej do rozchichotanej, słodkiej i nieprzydatnej księżniczki, która całe dnie poświęca śpiewaniu, graniu na instrumentach, haftowaniu i podrywaniu książąt. Choć jest opiekuńcza, pomocna i cierpliwa względem niemal każdego, to bliżej jej do wojowniczki niż dworskiej panny. Wolny czas spędza na skrytym odwiedzaniu poddanych, zajmowaniu się zwierzętami oraz przejażdżkach konnych. W byciu tak ważną dla Królestwa osobą przeszkadza jej stosunek części poddanych - składanie dla niej ukłonów czy zwracanie się do niej per "Księżniczko" jest czymś, do czego nie przywykła mimo wielu lat pałacowego życia. Nie odnosi się wtedy nazbyt miło do poddanych, raczej dość oschle. Mimo to jest wierna swemu państwu i swemu ludowi, odważna, a przy tym rozsądna i odpowiedzialna. Jak na osobę na jej stanowisku przystało, to pomysłowa i kreatywna wilczyca, dostrzegająca niekiedy zupełnie inne rozwiązania niż wszyscy. Jest odważna i gotowa na poświęcenie... siebie, rodziny, poddanych... Nie przychodzi jej to z łatwością, nienawidzi zbędnego przelewu krwi. Inteligentna i sprawiedliwa władczyni. Nie przepada zbytnio za swoim kuzynem, w szczególności, gdy oddaje się słabości... Ale rodziny się nie wybiera, toteż cieszy się, że ją w ogóle ma.
Cechy szczególne: Wilczyca ta posiada gęste i miękkie futro o kremowo-białej barwie. Jedna z jej łap jest czarna. Ma piękne oczy w hipnotyzującym odcieniu błękitu. Lubi utrzymywać kontakt z poddanymi, zakładając płaszcz i wymykając się wieczorami do Miasta.
Status: Nie posiada swojej drugiej połówki. Nie jest jej co prawda przeciwna, ale w przypadku wojny... Możliwe, że musiałaby posłać ukochanego na śmierć. Nie chce brać pod uwagę tej możliwości.
Lubi: Aramisa uwielbia zwierzęta, jazdę konną, łucznictwo, podróżowanie - znaczną część tego, co nie wypada robić księżniczce. Lubi muzykę i taniec, najbardziej w wykonaniu innych. Kocha czytać, o ile nie jest to pisana wierszem powieść.
Nie lubi: Wilczyca ta nienawidzi alkoholu, zbędnego rozlewu krwi, krzywdzenia słabszych, dworskich ograniczeń... Można tak jeszcze wymieniać.
Głos: The cost of the crown

Rodzina:

 Seraphina - matka, dawna Królowa

Malcolm - ojciec, dawny Król

Kuzynostwo - Harmona, Orion, Ruben

Historia: Aramisa urodziła się na Zamku wiele lat temu. Tutaj dorastała pod najlepszą opieką, uczyła się u elity. Nie była jednak jeszcze dorosła, gdy jej rodzice wyruszyli w podróż do sąsiedniego królestwa. W trakcie podróży napadnęli na nich zabójcy. I tak Aramisa została sierotą. Przygarnął ją wuj, który od tego czasu stał się głową państwa. To on wypowiedział wojnę krajowi, który wysłał morderców. Trwała ona kilka lat i zakończyła się zwycięstwem Królestwa Jedności. Jakiś czas później urodził się kuzyn Księżniczki, Orion, syn wuja Króla. Minęły cztery lata i para królewska odeszła na inny świat. Królestwo zaś dostało się w łapy Aramisy i Oriona, którzy dotychczas nie rozstrzygnęli, kto będzie władcą państwa.
Autor: Heroica/hobbithommik@gmail.com

Powitajcie Księcia

 

Imię: Normalnie rzecz ujmując zwą go Orion, ale dla przyjaciół i poddanych każe się na niego mówić Exan, ponieważ uważa że, to odpowiednie imię dla zabójcy Demonów
Wiek: 5 lat wilcze/25 lat ludzkich
Płeć: basior - samiec
Klan: Ogień, Iluzja
Hierarchia: Książe,
Stanowisko/a: Zabójca Demonów
Moce:
*Piromancja: To podstawowa magia, jaką włada Orion. Jest nią wstanie pod wpływem odpowiednich kombinacji, wyrządzić wiele krzywd i obrażeń. Być może też tworzyć ogniste monstra.
*Ognista potęga:Orion gromadzi magię w obu dłoniach po czym łącząc je powoduję eksplozję

*W ognistym szkarłacie: Orion tworzy płomienie o kształcie ostrzy, po czym atakuje przeciwnika w spiralnej formacji.


Ognisty poskramiacz: Orion kumuluje błyskawice i płomienie wokół swoich rąk i używa ich, aby wyprowadzić niszczycielski cios.

Ognisty miecz: Orion kumuluje w rękach ognistą energię, po czym tworzy miecz z rozrzażoną klingą, co powoduje większe obrażenia w walce w zwarciu. A w lewej ręce trzyma kulę ognia, dzięki niej Orion może nią na kierować na przeciwnika i w miejsce w którym się znajduje, powoduje eksplozję.

Ognista Chichotka: Orion gromadzi coś w tylu kuli która wydobywa chichot. Orion wskazuję cel który chichotka ma zniszczyć. Chichotka będzie podążać za celem do puki go nie zniszczy


Ognista mieszanka: Orion w lewej ręce gromadzi kulę piorunów, natomiast w prawej płomienie. Ich zetknięcie tworzy wokół przeciwnika gigantyczną, porażającą eksplozję.

Ognista Kontrola:Orion nauczył się jak uniemożliwić przeciwnikowi przejęcie kontroli nad jego płomieniem. 

Sztuka Ognia:Orion rysuje w powietrzu ogromną linię i przeistacza się w ognistą kulę którą miota w przeciwnika

 Ognista Bariera- tworzy przed sobą ognistą ścianę która uniemożliwia przeciwnikowi na uderzenie

 Ogniste oczy- sprawia że oczy Orion płoną, natomiast u przeciwnika jeśli spojrzy mu w oczy, czuje w wnętrzu siebie ogromny ból jakby został wypalany od środka

 Prawo ognistego kła- Orion tworzy ognistą runę, natomiast nad przeciwnikiem tworzy wielką dziurę ognia z której wydobywa się paszcza smoka która zatrzaskuje przeciwnika
po czym smoczy łeb eksploduje

*Iluzja: To druga dodatkowa moc Oriona, który dzięki iluzji jest w stanie, stworzyć zjawę jakiegokolwiek przedmiotu, bądź zjawiska pogodowego.

Iluzja-Tworzenie- Orion jest w stanie zmaterializować za pomocą umysłu różnego rodzaju broni białej, palnej i niekonwencjonalnej
*Pułapka umysłu- To zaawansowana moc Oriona, który jest w stanie uwięzić swojego wroga w swoim umyśle. Orion kierując tą całą akcją, może z wrogiem zrobić co mu się żywnie podoba. To zjawisko może przerwać tylko Orion. 
Umiejętności: Zna się dobrze na alchemii, Umie w zaawansowanym stopniu władać bronią białą, jak na księcia przystało.Lubi komponować i śpiewać piosenki

*Siła 1 000 000
*Zabójczość 1 000 000
*Wytrzymałość 600 000
*Inteligencja 1 000 000
*Zwinność 1000 000




Charakter: Orion jest dość specyficznym basiorem, na wszystko i na wszystkich patrzy z góry i nie da sobie wskoczyć na głowę, nawet swojej ukochanej kuzynce. Ale jednak pozory mylą, jednak że, jest specyficzną osobą, nie oznacza, że ma wszystko i wszystkich centralnie gdzieś... Opiekuńczością i troską to może nie tryska, ale wszystkich traktuje równo, więc gdzie dowie się, że jesteś słabszej rasy, nie spodziewaj się, że wzgardzi tobą, potraktuje cię jak równego. Nie lubi się wywyższać, woli zostać w ukryciu jak taka szara mysz, nie zależy mu na rozgłosach na jego temat. Orion robi to co lubi, czyli tępić demony... bardzo lubuje to zajęcie... Jednak nic go tak bardzo nie rozczula jak słodkie szczeniaczki.
Gdy bywa samotny, lub napadła go frustracja... często zdarzy mu się, zajrzeć do kieliszka, jednak nie powstrzymuje go od tego, aby skopać tyłek nędznej znieczulicy. Jeśli może, pomoże zawsze... lojalny i odważny, swój honor ma, i nie da go sobie splamić... dumny i wiecznie uśmiechnięty.
Cechy szczególne: Tatuaże na całym ciele, białe włosy u człowieka a u wilka biała sierść. U wilka można zauważyć piękne uwodzicielskie niebieskie oczy, a u człowieka, szkarłatne i demoniczne.
Status: Wolny
Lubi: Zabijać demony| Wadery| Pyszne jedzenie|Alkohol w smutnych dniach|
Nie lubi: Konkurencji| Krzywdy innych| Wywyższania się|
Głos: https://www.youtube.com/watch?v=toDqvHvTN7c
Rodzina: Ojciec i Matka- Dawni królowie, nieżyją
Kuzynka: Aramisa
Kuzyn: Ruben
Historia: Orion Urodził się na zamku, w królewskiej rodzinie, gdzie w tym samym miejscu przebywała jego kuzynka Aramisa,obaj dorastali pod okiem najlepszych elit, razem bawili się... uczyli się, i razem dobrze spędzali ze sobą czas. Dziś kiedy para królewska zmarła, losy królestwa leżą w łapach Oriona i jej kuzynki, rozpoczyna się spór między nimi, kto ma zostać władcą.
Autor:marcinekj995