od Oriona cd Nyks

Wadera dziwnie wyglądała krwawiąc z oczu i innych części ciała. Pewnie jej ciężko było jak rodzic ją potraktował. Podszedłem do niej i co dalej, przytulić ją czy krzykiem przyprowadzić ją do porządku.
- Hej, uspokój się... zaraz pokażę ci twoje miejsce zamieszkania, chodź ze mną- powiedziałem poważnym tonem
Wadera wytarła krwawe łzy i poszła ze mną.
Daleko nie było zaledwie kilka kroków, później poszliśmy nad wodę aby obmyć waderę ze śladów krwawych łez
- Już lepiej?
- Tak, nawet już jest świetnie bardzo
Ucieszyła mnie ta wiadomość
- No to czas abyś poznała innych członków Królestwa... chodź przedstawię cię innym
- Nie, nie trzeba
- Jaki to ma sens że, należysz tutaj i nie znasz nikogo poza mną i mojej kuzynki
- No dobrze chodźmy- powiedziała po chwili namysłu
Gdy ją przedstawiłem zostawiłem ją z nowo poznanymi osobami i poszedłem do swoich spraw
papierkowych, Aramisa już jako władczyni miała dużo pracy więc pomogłem jej
- Doszła ta nowa
- Słyszałam- skomentowała od razu Aramisa
- No i co
Siedzieliśmy przed papierami aż do końca aż nagle do gabinetu wpadła Haze, nie za bardzo za sobą przepadaliśmy więc zamiast patrzeć na nią zająłem się papierową robotą
Aramisa zajęła się z rozmową z nią a ja segregacją papierów. Przytuliłem Kuzynkę na pożegnanie i wyszedłem. Wtedy spotkałem Nyks
- Nyks, to znaczy Tyks... i jak, czemu jesteś sama?

<Nyks?>

od Oriona cd Nyks

Łoł. Wadera rzuciła mi się na szyję nazywając mnie swoim wybawicielem.
Cóż jestem księciem i moim obowiązkiem jest bronić innych. Wadera przy okazji zgodziła się dołączyć do Królestwa.
- Okey, musisz jeszcze wypełnić kilka dokumentów
Wadera pokiwała głową i poszliśmy obaj do pałacu
tam przywołałem zwitek pergaminu i pióro i zacząłem na nim pisać na temat wyglądu zewnętrznego wadery, jej imię, rasę i wiek i oczywiście przydzielenie jej stanowiska.
Po załatwieniu sprawy, spojrzałem na waderę
- Nooo... witaj w Królestwie- oznajmiłem z radością- czuj się jak u siebie
Wadera przytaknęła
- Hmmm... nie mam nikogo kto by mi po towarzyszył, czy wasza wysokość może?
- Mów mi Orion. Okey
Oczywiście opowiedziałem jej tutaj o wszystkim a wadera z uśmiechem słuchała wszystkiego co jej mówiłem. Czasem zdawało mi się, że to wadera rozrywkowego charakteru
Bo ani razu waderę nie opuszczał uśmiech

<Nyks?>

od Oriona Władza cz 2

Sokół który wylądował na moim ramieniu zatrzepotał wesoło skrzydłami, chlastając mnie po twarzy...
Masując twarz, spojrzałem na nóżkę ptaka, miał przywiązaną do niej list. To za pewne od Rubena
ale musiałem się upewnić. Wyjąłem list i na do widzenia dałem sokołowi ziarenko ryżu. To był jego przysmak. Rozwiązałem list i zacząłem czytać
Myliłem się, to nie od Rubena tylko od Aramisy

" Kuzynie chciałabym cię widzieć na północnych pustkowiach, mamy towarzystwo ze strony innego królestwa. Resztę opowiem ci po przybyciu"

To nie brzmiał jak żart. Skrawek papieru schowałem do kieszeni i w postaci wilka szybko dobiegłem w wyznaczone mi miejsce spotkania. Kiedy (w postaci człowieka) podszedłem do kuzynki i czterech tajemniczych osobników. Szczerze po raz pierwszy ich widzę
- Żądamy abyście odeszli z tego...
- Ale wy nie macie prawa niczego żądać...
- Wy dzikusy nie macie prawa, a nas właśnie nas prawo chroni- przerwał i wypowiedział się tajemniczy
- Skąd to przypuszczenie, że jesteśmy dzikusami?
- A to, że w futrzane wilki zmieniać się potraficie, odmieńcy
- A my się jakoś nie wtrącamy w wasze przemiany, nie przemiany, gusty i nie gusty, po prostu macie spokój to dajcie i nam
- Poza tym, na mapie nie jest w ogóle napisane że, te tereny w ogóle do kogoś należą
- Gówno prawda, te ziemie to rdzenne włości naszych rodziców, wy tępe młoty, omyłkowo nazywane człowiekiem!!!
- Orion daj na wstrzymanie, spokój- uspokoiła mnie kuzynka- A panów żegnamy
- O nie...
- Już, radzę wam wynoście się stąd, kimkolwiek jesteście, nie napinajcie mojej cierpliwości- zacisnąłem zęby
- Ten osobnik jest groźny!!!- oburzył się jeden z nich- Trzeba ich stąd usunąć!
- Oczywiście, nie mamy zamiaru trzymać kogoś takiego jak wy
- Za kogo się uważacie, jesteśmy suwerennym królestwem i mamy równe prawa, i teraz mam tylko jedno do powiedzenia- żegnam- powiedziała spokojnie Aramisa i wskazała ręką kierunek z którego przybyli. Oburzyli się, jeden splunął i odeszli
- Co za chamy, jak oni w ogóle śmiali się tu przychodzić i gadać nam, że to nie dla nas to ziemie!
Aramisa tylko poklepała mnie po plecach i razem poszliśmy na zamek aby złagodzić nerwy

od Oriona "Władza"

Jak każdego dnia ja z kuzynką szliśmy na łąkę, aby upolować coś dzikiego i poczuć się jak prawdziwe dzikie zwierzęta, później przed południem jako ludzie pełniliśmy obowiązek władców...
no nie byliśmy pełnoprawnymi władcami, ale władzę jakąś mieliśmy, później Aramisa i Haze, bo chyba ona najbardziej wpływa na tą mała demonicę, poszli do stajni zająć się rumakami.
Rozczochrałem nie co swoje włosy, po czym szedłem w stronę kuchni aby odwiedzić kucharza, tam spotkałem Elandiel... która też chyba miała dobre kontakty z kucharzem, bo właśnie zajadała pyszny i popularny w całym królestwie gulasz z indyka. Po południu po długiej lekcji gotowania odbyłem samotną przechadzkę po lesie jako wilk. Tam spotkałem mojego kuzyna Rubena, który nie wiem jak to zrobił ale, ciągnął golema na sznurku niczym psa, albo barana... golem już był tak pokiereszowany, że nie miał sił już atakować... kiedy usłyszałem co ma zamiar zrobić, to omal nie padłem. Miał zamiar oswoić golema, co akurat to było niemożliwe, bo tylko czarodziej może oswoić takiego magicznego potwora.

....

od Oriona cd Haze

Obróciłem oczami, spojrzałem na waderę, która nadąsana patrzyła na mnie.
Odwróciłem się i wyszedłem
-Idziesz
Wadera uśmiechnęła się i w podskokach wyszła z pokoju...
Tam gdzie poszliśmy, był jej wymarzony tor. Tam wzięła ze sobą swój motor, tam wsiadła
-Wziąć cię gdzieś, książunciu?
-W sumie, chcesz trochę alkoholu?-spytałem ją
-Czemu nie, w końcu mówisz z sensem, książe
Wskoczyłem do tyłu i czym prędzej popędziliśmy do jakiegoś baru, albo klubu...wybraliśmy drugą opcję
Ja i Haze zamówiliśmy po mocnym piwie, Haze po dwóch już odpadła
-Łoo ty się jeszcze trzymasz?
-Mam twardy łeb-burknąłem

<Haze?>

od Oriona cd Elandiel

-Cóż poza przepalonym rondlem, spalonym kurczakiem i niedoprawioną zupą z pokrzyw poszło mi świetnie
i do tego, dowiedziałem się, że cukier ma różną budowę alchemiczną
-Ciekawe to
Tak więc poklepałem tylko waderę po ramieniu i odszedłem do swojej komnaty, gdzie przebrałem się, i tam mogłem zjeść normalne jedzenie. Bo to co wyrabiałem w kuchni to nie było normalnym jedzeniem, tylko kulinarną katastrofą.
Alchemia dla mnie nie była trudna, ale gotowanie, to gorsza strona tego co lubię i co umiem najbardziej.
Później już jako wilk wybrałem się nad rzekę aby posiedzieć i porozmyślać, tam właśnie spotkałem po raz kolejny Elandiel z moją kuzynką

<Elandiel?> sorry że takie krótkie ale napadł mnie wenus brakus xD

od Oriona CD Haze

-Nie że, mnie wkurzasz, fakt wkurzasz mnie bardzo, ale tym że, nie chcesz dać sobie pomóc - warknąłem
-A co mi tu z twojej pomocy, co ty możesz wiedzieć co ja przeżyłam...-syknęła Haze i zaniosła się płaczem
-Może i nie wiem, co przeżyłaś, ale czemu wątpisz w moją pomoc, jestem księciem.. moim obowiązkiem jest pomóc takim jak ty
-Mówię nie chcę pomocy
Skrzyżowałem ręce na piersiach
-Nie wiesz jak to jest, być sierotą...
-Wiem, dokładnie wiem jak to jest, ja też jestem sierotą... moi rodzice królowie nie żyją-oznajmiłem
-Ale przynajmniej oni umarli śmiercią naturalną, a moi... mój ojciec zginął na wojnie a matka zmarła na raka... później skończyłam w sierocińcu, gdzie opiekunowie mieli nas gdzieś, głodowaliśmy i walczyliśmy o przetrwanie, kiedy ty, taplałeś się w luksusach ty gnido!!!-ryknęła wadera zapłakana- ciebie nikt nie zdradził, ty i twoja kuzynka żyjecie w zgodzie, a Nico mój kumpel po prostu mnie zdradził
-Czy ja wyglądam ci na fałszywego?
Wadera nawet nie chciała na mnie spojrzeć, ukryła twarz w rękach
-Więc... zrozum, nie chcę dla ciebie źle, chciałbym ci dać to, czego ci los nie dał...
-Więc co... może ty i twoja kuzyneczka będzie udawać kochających rodziców???
-Mogę ci dać szczęście, tylko na razie musisz znaleźć szczęście i sens w życiu, i czy warto żyć...pewnie powiesz że, nie warto... a ja ci powiem że, warto i nie mówię dlatego, że wychowałem się w luksusach, tylko dlatego, że można to szczęście dać drugiej osobie

<Haze?> dasz sobie pomóc?

od Oriona CD Elandiel (Lekcja Gotowania)

-Zaczekaj Elandiel... dobrze zrobiłaś, dziękuję ci...-wytarłem smołę z twarzy, byłem jeszcze brudny, ale nie było już tak źle-zapomniałem wam powiedzieć, wiem że, to nie uczciwe, ale wynająłem najemników, bo jest w naszym królestwie mało zwiadowców, nie czuj się zazdrosna, tobie nie ma nikogo równych
Elandiel uśmiechnęła się, ukłoniła się i odeszła.
Piętnaście minut przerwy i wróciłem do gotowania, tym razem kucharz pokaże mi, jak usmażyć kurczaka z oliwą, na początku rozgrzałem olej i później dać tam kurczaka, wtedy delikatnie zbliżyć płomień do jedzenia. Kurczak buchnął ogniem a płomień był tak wielki, że sięgnął mi aż do włosów, instynktownie padłem do tyłu na tyłek. Z brwi i włosów ciągnął się szary dym, a jedyny włosek zgasiłem naślinionymi palcami
-Oj chyba wlał pan wasza wysokość, za dużo oleju, zaraz to naprawimy-oznajmił ze śmiechem kucharz i z drewnianą łyżką i w podskokach powędrował do patelni, z której wybuchnął ogień.
Dolał sos tabasko i trochę oleju rzepakowego i buchnął ogień znowu, tyle że, mniejszy.
Wstałem więc, kucharz zaczął mi mówić co kolejno mam podawać i doprawiać...
-Fuj, znowu to wasabi
-Oj wasza wysokość, to jest najzdrowsza potrawa w Japonii i Chinach-oznajmił Kucharz
Nagle drzwi się otworzyły i weszła Elandiel
-Oj kuchciku, ale głodna jestem... Książe, co ty tu robisz?-spytała zdziwiona wadera
-Emm... uczę się gotować
-To stąd ta smoła?-spytała i starała się stłumić śmiech
-Tak to stąd

<Elandiel?>

od Oriona CD Haze

No nie, ta walnięta psychopatka znowu mi ciekła, padła do wody, a ja za nią...
Haze nic nie robiła, tylko czekała aż, się utopi... mocno wziąłem ją za kołnierz jej ubrania i zaciągnąłem na powierzchnię, Haze wyrywała się, nigdy nie uderzyłem wadery, ale to był mój pierwszy raz... dałem Haze z liścia
-Cicho, i słuchaj mnie... uratowałem cię od demonów, a teraz idziesz ze mną, trzeba cię leczyć, i zaniosę cię do medyka chodźbym miał cię tam zaprowadzić ciągnąc za włosy!!!-Warknąłem na nią, Haze już miała pysknąć, ale już uniosłem rękę, Haze zawahała się i nic nie powiedziała. Jak powiedziałem gwałtownie złapałem za jej mokre włosy i zacząłem ciągnąć ją aż do zamku gdzie był medyk wraz z psychologiem. Trudno, zazwyczaj nie traktuję tak poddanych, ale zasłużyła sobie na takie poczynanie z mojej strony.
Haze wrzeszczała cicho płacząc. Aż do zamku puściłem jej włosy, złapałem za jej rękę, przygwoździłem do jej boku, położyłem drugą rękę na jej ramieniu
-Idziemy, i spróbuj mi uciec, nie zawaham się użyć ognia-syknąłem
Założyłem jej kajdanki z dwimerytu i związałem jej skrzydła żeby nie mogła odlecieć.
Tam zaniosłem jej zamku, gdzie zamknąłem się wraz z nią...
-Dziewczyno, co się z tobą dzieje?!-warknąłem- zachowujesz, jakby wstąpił w ciebie demon kolejny!!
Dziewczyna już chciała się na mnie rzucić, rzuciłem ognistą barierę, i dotkliwie się poparzyła
-Nie radzę ci więcej tego robić!
-Daj mi spokój, skur*ysynu!!-ryknęła dziewczyna
-Możesz do mnie mówić jak chcesz, nie przejmuję tym , bo tym ani nic nie polepszysz ani nie pogorszysz-oznajmiłem spokojnie z założonymi rękami- Słyszałem że, lubisz muzykę, chcesz możemy pogadać przy muzyce-rzekłem i spojrzałem na poparzoną waderę z wielką powagą w oczach

<Haze?> tylko tym razem nie uciekaj, jesteś zamknięta w izolatce buhahahaha xD

od Oriona (Lekcja Gotowania)

Niby podobna do alchemii..pff coś gorszego.
Zszedłem do kuchni gdzie, czekał na mnie kucharz, ukłonił się, ale ja wzrokiem i gestem ręki na kazałem mu przestać.
-Dziś pokażę ci książe, jak ugotować Hao-Mi
-Hao-Mi?...
-Oh tak, to bardzo popularna potrawa na północy, bardzo pyszna i bardzo łatwa w przygotowaniu
Kucharz przygotował mi składniki i przepis... więc pokrojoną cebulę zmieszaną z wasabi, bardzo dobrze muszę to zmieszać, później sok z buraka ugotować do 70 stopni po czym dodać sok z cytryny, przyprawić sproszkowanym korzeniem żeń-szenia, do puki konsystencja nie będzie zbytnio mętna i pienista... przesadziłem i para buchnęła mi w oczy...
-Oh, to nic, żeby to zmienić, proszę dać troszkę tłuszczu, najlepszy będzie smalec bądź też tran.
Później pokroić paprykę i wsypać do gotującego się soku, później przyprawić pieprzem, ale przesadziłem znowu i zaszła reakcja i czarny dym buchnął mi w twarz
-Ojej...
-Na pewno to łatwe jest do przygotowania?-spytałem z ironią i spojrzałem na gotujący się sok który miał konsystencję trudną do wyglądu mętnego i pienistego, raczej krwawej miazgi...
Kucharz wskazał mi, że mam zmielić czosnek i chrzan i zmieszać go, później dolać do niego octu, bardzo mało, jedną góra dwie krople... później sporządzić sos o kolorze brązowo-czerwonej, tam wkrojono pietruszkę i wlałem do gotującego się soku, i od razu zmienił konsystencję na lepszą, od krwawej miazgi.
Potem pokroić marchewkę i polać octem jabłkowym naturalnie fermentowanym, wtedy marchewka zaczęła dymić i trzeba szybko wrzucić do gotującego się soku i przyprawić glutaminian sodu i co lepsze dodać do tego trochę cukru, ale tylko troszkę... i znowu przesadziłem i sok zaczął kipieć.... wrzący sok wybuchnął i wystrzeliła krwista bulwa i wytstrzeliła w górę, kucnąłem i bulwa nie trafiła mnie, ale walnęła w sufit i resztka spadła mi na głowę, zawarczałem
-Spokojnie wasza wysokość, to zaspokoi to, jak wasza wysokość dosypie pokrojoną rzodkiewkę
Po półgodzinie skończyłem tą żenujące pichcenie i pierwsze kogo spotkałem to Elandiel
-Witaj, książe... czyż z twarzą wszystko w prządku?
Dalej miałem ten czarny smar na twarzy po wybuchu z pieprzem.
-Nie ważne-odburknąłem

<Elandiel?>

od Oriona CD Haze

Nagle medyczka krzyknęła... "pacjentki nie ma" wtedy wiedziałem gdzie jest. Wtedy też wziąłem zapas eliksirów i powędrowałem do niej. Miała lufę już przyłożoną do skroni. Pstryknąłem i jej pistolet wyrwał się z jej ręki
-To znowu ty, daj mi spokój-warknęła cała zapłakana
-Czemu uciekłaś?!
-Tsa, nagle się taki opiekuńczy zrobiłeś, a co było u Nico..."zabijesz demona umilisz mi zadanie"
-Gadałem tak, żeby wyrwać go z uwagi i żeby zgłupiał. Pomyśl głupia! jakbym mówił prawdę, sam bym cię zabił tam u niego i co też to zrobię, tyle że, nie zabiję ciebie tylko ten demoniczny pomiot co siedzi w tobie!!
Wtedy Haze zmieniła się, głos zmienił się
-NIE DOTYKAJ MNIE!!!-ryknęła
Sięgnąłem po jeden z eliksirów osłaniający duszę i ciało, rzuciłem nim w Haze, a fiolka rozbiła się.
Ciało Haze otoczyła zielona otoczka, wtedy zmaterializowałem pistolet i wycelowałem w czoło Haze, wystrzeliłem. W czole Haze zrobiła się dziura z której wystrzeliła fala krwi... Haze nie umarła, ale jej demon tak. Podszedłem do niej, zatopiłem rękę w jej pierś i wyjąłem ciało martwego już demona
Haze padła na ziemię nieprzytomna , a dziura w czole zniknęła. Pistolet zniknął.
-Teraz już jesteś bezpieczna-burknąłem i wtedy owinąłem wokół rąk i nóg linie, aby Haze nie uciekała ani nie teleportowała bo sznurki miały włókna z dwimerytu który blokował magię

<Haze?> tylko nie uciekaj xD

od Oriona cd Nico/Haze

Spojrzałem najpierw na dziewczynę mocno zmaltretowaną, a potem na Nico który przerażony i z psychopatyczną miną trzymał karabin, z palcem na spuście. Uśmiechnąłem się drwiąco
-Strzelaj-oznajmiłem obojętnie
-Co?-zdziwił się
-Ona jest demonem, na co mi ratować demona-rzekłem i wykorzystałem jego zdziwienie i otępienie zacząłem się po woli zbliżać-Jak ją zabijesz, umilisz mi zadanie, wtedy demon wcieli się w ciebie, a ty jako tako, nie będziesz mi sprawiać problemu, tym karabinkiem najwyżej możesz się podrapać po plecach
-Blefujesz?!-zagrzmiał Nico i potrząsnął karabinem- to jest Blef
-Chodź bym nawet chciał, to nie jest blef... to jest szczera prawda
Zbliżałem się bliżej
-No dalej zabij ją, mi na niej nie zależy, demon... po co mi demon, to przecież diabelne nasienie które trzeba tępić... zabij go a udaremnisz mi pracę
Nico zawarczał. Gdy już byłem wystarczająco blisko chwyciłem za lufę karabinu i trzasnąłem nią Nico w nos, zaciśniętą pięścią walnąłem go w przeponę, wykorzystując to, że Nico klęczał i dusił się po uderzeniu w przeponę, kolanem poprawiłem mu nos. Wziąłem Haze na ręce i wybiegłem z domu
****
Niosłem mocno pobitą kobietę
-Jak ty ten dom znalazłeś?-spytała zaciekawiona
-Widziałem go, jak cię ciągnął na rękach nieprzytomną
-Czemu mnie uratowałeś?
-Mimo że, jesteś demonem... jesteś obywatelką tego królestwa, mam obowiązek troszczyć się o ciebie
Haze spojrzała na dom
-Co z tym gnojem?
-Nie martw się, żyje
-Czemu go nie zabiłeś!!-warknęła oburzona-ten śmieć nie zasługuję na życie
-Cicho....
Gdy doszliśmy do królestwa, tam zaprowadziłem ją do medyczki

<Nico, Haze?>

od Oriona cd Haze

Nawet nie wiedziałem, że to czego mi bardzo brakowało, jest takie przyjemne skulony w cieniu...
tylko leżeć i śnić. Jednak gdy nadeszło popołudnie zbudziłem się, ziewając naciągnąłem się. Senność dalej nie opuszczała mnie, ale czułem się trochę lepiej...
gdy już ruszyłem się, z drugiej strony ujrzałem że, Haze spała pod tym samym dębem co ja...
Zdziwiło mnie to bardzo, a może to halucynacje z powodu zmęczenia, i jak kilka razy zamrugam i rzeknę "to nie prawda, jej tu nie ma"... przetarłem oczy i pomrugałem i w myślach powtarzałem to sobie... a jednak była jak żywa...
Nie chciałem jej budzić, więc odszedłem od niej na kilka dobrych kilometrów aby znowu się na mnie nie rzuciła żądza krwi demon.
Wróciłem do zamku gdzie wskoczyłem na łóżko, dalej w postaci wilka aby dopracować nad swoim snem.
Nawet nie wiedziałem kiedy Aramisa okryła mnie kołderką

<Haze?> xD

Od Oriona CD. Haze

Wbiłem sztylet w stół warcząc wściekle. Tej nocy nie mogłem zasnąć myśląc, że demon pojawi się w każdej chwili... więc postanowiłem poczytać książkę przy świecy...
Czytałem i czytałem ale bezsenność nie ustępowała...trwała nadal...
~Orion, jesteś zabójcą demonów, czego ty się boisz~ A no tego, że demon omal nie rozwalił mi gardła... i muszę być przy każdej walce zachować spokój i skupienie
Nagle drzwi się otworzyły, instynktownie posłałem sztylet w stronę. Na szczęście to była Aramisa i na drugie szczęście sztylet wbił się w drzwi
-Bogu dzięki-oznajmiłem i wytarłem pot
-Kuzynie, zabić chcesz mnie?-spytała kuzynka lekko podenerwowana tą sytuacją z której omal nie umarła.
-Nie, myślałem, żeś ty demon podstępny z którym już starłem się trzy razy... i zabić go nie zabiłem...nie potrafiłem, był zbyt cwany
Aramisa podeszła do mnie, usiadła... aby rozjaśnić pokój w moich rękach stworzyłem wielki płomień... od razu lepiej. Płomień rozświetlił najciemniejsze zakamarki tego przeklętego pokoju
-Więc... co robimy?-spytała
-Ty...a co ty masz do zrobienia...demona zostaw mnie-rzekłem poważnym tonem

<Haze? Aramisa?> Któraś z was?

od Oriona cd Haze

Wnerwiło mnie to, że Haze zwiała nie dlatego, że odezwała się do mnie w sposób niestosowny...
zacisnąłem ręce i poszedłem za nią, rozczochrawszy swoje bujne białe włosy
pognałem z nią... tam usłyszałem syk i atak, z wyczuciem odwróciłem się do atakującej Haze, która beznadziejnie odsłoniła szyję, gdzie bez problemu chwyciłem ręką.Haze zwisała z mojej ręki silnie ściskając jej szyję. Wadera krztusiła się i miała problemy z oddychaniem. Łapy szamotały jej bezradnie, to nie była wadera, to jest demon... podpowiadał mój instynkt zabójcy, wykręciłem się odznaczając cel rzutu, wyrzuciłem Haze jak zwykły worek kartofli. Haze poleciała w powietrzu i trzasnęła w drzewo, trzasnęła głową i upadła na zetnięty pień. Demon kolejny zakaszlała. Wykorzystałem to podszedłem do niej po woli, ze zmaterializowanym mieczem w ręku. Demon chciał wstać, ale przygwoździłem go nogą... i uniosłem miecz aby zadać cios... ale demon zniknął...
-Psia krew-warknąłem i mój miecz zniknął-Ale nie martw się Haze, jeszcze wydobędę z ciebie tego demona
Zmieniłem się w dobrze zbudowanego basiora i pognałem pod zamek, będąc w pokoju z kuzynką
-I jak?
-Nienormalna nienormalność-oznajmiłem i położyłem swój pyszczek na jej kolanach a kuzynka zaczęła mnie drapać za uchem- Nowa Haze, jest opętana
-Opętana?
-Demon ją opętał
-No to rusz się, w końcu jesteś zabójcą tych stworów-oznajmiła kuzynka i zniżyła rękę drapiąc mnie po pyszczku
-Ale problem jest taki, że nie wiem gdzie ona jest-burknąłem zmęczony-i na razie nie chcę się tym zajmować
a teraz podrap mnie po grzbiecie

***********
Było popołudnie gdzie już leżałem na kanapie oczywiście w wilczej formie, i osłabiłem swoją czujność.. zasnąłem... ale nie spałem długo bo coś wbiło mi się w szyję...otworzyłem gwałtownie oczy i coś wielkiego piło ze mnie krew, jeśli zaatakuję demon rozerwie mi szyję, a jeśli nie zareaguję, to wyssa mi całą krew.
Iluzją przywołałem wielką butelkę zapełniona krwią...demon zwrócił uwagę i wyjął swoje kły z mojej szyi. Obolały i otępiały chwyciłem za butelkę i rozwaliłem ją na głowie demona
-Haze, przemawia przez ciebie demon, nie daj się i wyrzeknij się go-warknąłem i ze zmaterializowanym mieczem podszedłem do demona-nie dasz mi rady, jestem zbyt silny dla ciebie...jestem zabójcą demonów!
Demon warknął przenikliwie, już kłapnął szczęką, wtedy wsadziłem ostrza w jej pysk i przygnałem ją do ściany, przygwoździłem demona i mieczem starałem się oddzielić jej głowę od żuchwy. Byłem blisko i demon znowu zniknął.
-Szlag!- ryknąłem gniewnie i wyrzuciłem miecz który wbił się w ścianę, i potem i tak zniknął zostawiając ślad po wbiciu

<Haze?>

od Oriona cd Haze

Wadera która odeszła, była bardzo niespokojna gdy odchodziła, może miała z czymś problem~pomyślałem i wróciłem do swoich spraw, gdy nagle zachciało mi się spać... ziewnąłem więc głośno, przeciągnąłem się i padłem na łóżko...

*****
Śniło mi się, że wraz z moją kuzynką Aramisą biegliśmy przez łąkę za dzikiem...
dzik kwicał biegnąc ile sił w swoich małych raciczkach
Wtedy Aramisa chciała się popisać i wykonała pierwsza atak, dorwała i rozerwała zwierze, dumna cała we krwi zwierzaka, wystawiła mi język. Wyszczerzyłem się i rzuciłem się na nią...kuzynka piszczała ze śmiechu ponieważ postanowiłem ukarać ją swoimi łaskotkami, łaskotałem ją pod pachami, po brzuchu...ta wybuchała niekontrolowanym śmiechem, po czym przystąpiliśmy do jedzenia...
****
Obudziło mnie dziwne syknięcie, zaniepokojony włożyłem rękę pod poduszkę, tam w ręku zmaterializował się sztylet długości o ostrzu długości żebra, udałem że, śpię...
Kroki były powolne, i ciche ale moim niezawodnym słuchem wyczułem, że mój przeciwnik już jest blisko, przygotowuje się na skok...skoczył. Zerwałem się do przodu, dając mojemu przeciwnikowi aby padł na łóżko. Wtedy wykręciłem się i krzyknąłem
-Fiery Blend- w mojej lewej ręce pojawiła się energia a w drugiej płomienie... odskoczyłem na dobrą odległość aby móc spokojnie wytworzyć kulę ognistej energii... stanąłem spokojnie...
Demon lub wampir już się zbliżał... wyczerpałem sporo energii aby móc wytworzyć kulę do końca.
Kiedy demon przygotowywał się do kolejnego skoku, cisnąłem w niego kulę, która zetknęła się z ciałem demona jak z magnezem, piorunująca eksplozja nie tylko poraziła demona, ale też i mnie w małym stopniu
Zmaterializowany sztylet wypuściłem z palców robiąc silny zamach. Sztylet pomknął ku mojemu celowi, ale demon zniknął. Pojawił się za mną. Było za późno na zmaterializowanie broni, więc owinąłem ręką szyję demona... podskakując wykorzystałem swoją całą siłę ręki i trzasnąłem pyskiem demona o podłogę, pięścią przywaliłem mu w tył głowy i stopą przygwoździłem go do ziemi. Zmaterializowałem długi miecz i już przygotowałem się do przebicia głowy demonowi. Jednak był zbyt silny i zwalił mnie z siebie...
Demon po raz pierwszy zaryczał nienaturalnym głosem, jakby połączenie ryku jelenia i wycia wilka.
Podszedłem szybko jak tylko mogłem i szybkim kopniakiem sprzedałem go w pysk demona, przywaliłem go do ziemi
-Zaraz zobaczymy co z ciebie za franca-warknąłem przykładając sztylet do szyi demona, a on tylko ryczał bezradnie, jednym zamachnięciem wbiłem sztylet w szyję demona, gdzie wtedy buchnęła krew.
Demon zniżył już głos... zmienił się na dźwięk krztuszącej się wadery, a ciemne coś co wydostało się z ciała nieszczęśnicy wyłoniło się, wstając na równe nogi, demon w którym dalej trzymałem sztylet w szyi przywierał mnie do ściany a siła z jaką pędził była nie do powstrzymania, w końcu puściłem demona i czym prędzej popędziłem do wadery, w kierunku demona posłałem trzy chichotki które osłabiły ją swoją eksplozją... wziąłem waderę na ramię. I pędząc ku oknu skierowałem ręce na demona
-fiery right canine!!- przed moimi rękami pojawiła się runa a nad demonem pojawił się smoczy pysk z rozwartą szczęką
-NIEEEEEE!!!!-ryknął demon i paszcza smoka zamknęła się. Wyskoczyłem z okna a za mną pociągnęła się wielka eksplozja rozwalając ściany zamku. Spadając uderzałem o gałęzie drzew i w końcu spadłem twardo na ziemię wraz z zakrwawioną waderą
-Haze...to ty, nie no nie wierzę, wytrzymaj....
Wydałem z siebie donośne wycie. Po czym przytrzymałem rękami na ranie po wbitym sztylecie, zacisnąłem mocno, aby wadera nie krwawiła, pojawiła się moja kuzynka Aramisa
-Zawołaj medyka, szybko...PRĘDZEJ!!!-warknąłem i trzymałem tak długo do puki nie pojawił się medyk.

*****
Będąc przy łożu Haze,, stałem czekając aż się ona obudzi, stałem ze skrzyżowanymi rękami
zacisnąłem zęby starając się nie krzyknąć z gniewu
wadera zbudziła się
-Nie masz mi nic do powiedzenia, mów mi prawdę...

<Haze?> Opowiesz Orionowi co zaszło xD

od Oriona CD Haze

Wadera wyglądała jakby prowadziła w myślach jakąś dyskusję, większość spotkałem takie przypadki które umysłowo prowadziły rozmowę z demonami. Zaniepokoiło mnie to troszkę
Ale mam nadzieję, że to tylko moje przeczucia... gdy poszliśmy do zamku gdzie w moim pokoju siedziała moja ukochana kuzynka, zamknęliśmy się w oddzielnym pokoju. Pstryknąłem i nagle zza rogu wyłonił się długi pergamin i pióro kruka, bardzo lubiłem ten kolor, tą czerń...
Przyfrunął też kałamarz z niebieskim atramentem. Musiałem się zmienić chwilowo w człowieka i ona też to uczyniła, zwróciła uwagę na tatuaż otaczający moje oko...
-Masz na imię Haze, wiek... na moje oko... 2,6...
-2,7... na ludzkie 20- poprawiła wadera
-No dobra,-burknąłem i naskrobałem piórem informacje na pergaminie- klan?
-Cień i Krew, z domieszką Iluzji
Naskrobałem kilka zdań w pergaminie i krzyżykiem kazałem jej się tam podpisać, zostawiłem swój piękny podpis xD... pstryk!!! pergamin sam zwinął się i wraz z kałamarzem i piórem odleciały zza róg pokoju
Klasnąłem głośno
-Więc... Haze, witam cię serdecznie
-Dziękuję serdecznie, a teraz proszę, żeby pokazać mi, gdzie granica, muszę dołączyć do mojej ekipy
-Na południu-rzekłem szybko
Kiwnęła wadera i zmieniona w wilka wyszła z pokoju i na pożegnanie pomachała, odwzajemniłem czyn.

<Haze?> 

od Oriona cd Haze

Zauważyłem nagle jakąś waderę, która przerwała mi swoimi odgłosami mój poranny posiłek. Wytarłem pysk z krwi i poszedłem w jej stronę, wciąż czując ścięgna i resztki mięsa między zębami.
Przyspieszyłem chód, szybciej i szybciej i... wpadłem na ów waderę, a raczej ona... wpadła, ocierając się pyskiem o moją klatę... uniosłem brew
-Nowa?-spytałem naturalnie miłym głosem. Zbliżyłem się do wadery aby się jej przyjrzeć
-Nie do końca, ale o co ci chodzi mówiąc "Nowa?"
-Czy należysz do królestwa, jeśli nie... musimy cię zameldować i wpisać do listy obywateli
prawo obywatelskie otrzymasz po dwunastu dniach pobytu... jestem książe Orion, a ciebie jak cię zwą?
-Jestem Haze
-Ładnie... załatwię dla ciebie dom, umiesz zmieniać się w człowieka?-spytałem
-Tak, ale ja nie stąd, muszę wracać do swoich terenów-burknęła
-Jak chcesz, ale jeśli pragniesz przechodzić tymi terenami, radzę, żebyś miała tu obywatelstwo, tutejsza straż łapią każdego i proszą o okazanie dowodu
-Skoro tak mówisz, książe
-To idziemy, chodź za mną?
-Czemu ty nie jesteś w ludzkiej formie?-spytała po chwili
-Boję się, że się przestraszysz mojej ludzkiej postaci, bo za łagodnie nie wyglądam jako człowiek, uwierz mi-rzekłem i z ukosa spojrzałem na waderę

<Haze?>