Od Ruki CD Haze

Zwróciłam dostrzegając złośliwe iskierki w oczach Haze. Wreszcie w pewnej dużej sali spotkałam Aramisę. Nie spuszczałam idącej za mną Haze z oka. Dopiero teraz zauważyłam ile ma przy sobie broni. Zawsze ufałam jedynie swym kłom, pazurom, zmysłom i instynktowi. Jednak taka broń to też niezła rzecz. Może kiedyś sobie taką skołuję.
Obie weszłyśmy do sali. Aramisa zaczęła ode mnie.
- Ruka, doniesiono mi o twoim dzisiejszym incydencie. Nie wiem czy ktoś Cię dobrze nie poinformował, ale w naszym królestwie nie polujemy na konie. Jest to wręcz zakazane. - patrzyła chłodno, ale zdążyłam się już do tego przyzwyczaić. Kątem oka dostrzegłam ukrywaną radość Haze. Pewnie cieszyła się z tego, że zaliczyłam wpadkę już pierwszego dnia.
- Tym razem nie poniesiesz konsekwencji, ale taka sytuacja nie może się powtórzyć. - westchnęła Aramisa. Haze wytrzeszczyła oczy. Pewnie myślała, że nieźle mi się dostanie.
- Dostaniesz swą pierwszą misję już w krótce, ale najpierw musisz się czegoś nauczyć - powiedziała Ara - Nauczysz się zaprzyjaźnić z koniem. Nieważne jakim. Masz mieć konie za przyjaciół, a nie łatwy posiłek. Koń z pewnością Ci się przyda jako informatorce.
Mówiła te słowa z pasją przecierając stare wazony na stoliku. Przyjaźń z koniem ? Heh, czuję, że to nie wypali, ale okej, sprzeciwiać się nie będę.
- Haze, Ty z kolei pomożesz jej razem z Rowanem. Jak już to zrobicie, obie dostaniecie naprawdę ważną misję. Czy wszystko jasne? - spytała. Haze chciała wyrazić sprzeciw, ale alfa natychmiast dała jej znak ostrzegawczy. Szczerze mówiąc mi też ten plan niezbyt się podobał. Nie chciało mi się wierzyć, że Haze mogłaby mi w czymś pomóc, no ale w sumie ona ma konia więc... Wadera z gniewem wyszła z sali. Ja również skierowałam się do wyjścia.
- Powodzenia - rzekła Ara.
Skinęłam głową na znak podziękowania i wyszłam, zastanawiając się jak się skończy ten dziwny i (według mnie) bezsensowny pomysł Ary.
< Haze? Wreszcie się zabrałam do pisania >

Od Ruki CD Haze

Kiedy się obudziłam, byłam trochę przysypana sypkim śniegiem. Leniwie otworzyłam oczy. Wstałam i otrząsnęłam się, trzymając za bolącą  głowę. Rozejrzałam się dookoła.
~ Mój łeb, boli jak diabli. Heh, czyli rodzinka się odzywa ~
Uśmiechnęłam się ironicznie.
Nagle przede mną coś się ukazało i nachalnie się gapiło. Machnęłam  łapą i to coś się rozpłynęło. Później zorientowałam się, że to cienie. Widziałam już takie. Zapewne te mają coś tu do roboty.
~ Zmywam się stąd. Muszę się opatrzyć ~
Odeszłam kilka metrów od tamtego miejsca. Cienie w postaci ptaków podążały za mną. Być może one też idą tam gdzie ja. Tak czy inaczej musiałam się mieć na baczności.
Dotarłam do centrum watahy. Spotkałam jakąś waderę, która chciała mi pomóc. Jednak moje zachowanie i obecność cieni ją odstraszyło, więc bez słowa dała mi bandaże. Wzięłam i zaszyłam się w pobliskich zaroślach zamku. Kiedy skończyłam, wiedziałam, że wyglądam jak debil. Dlatego spowiłam się mgłą. Weszłam do środka by pogadać z alfą(?), podobno miała mi coś przekazać. Idę. Widzę, że Haze stoi przy bramie. Ona też mnie dostrzegła i obrzuciła mnie lodowatej spojrzeniem. Nie zrobiło to na mnie wrażenia.
~ Przyjemna wataha(?) ~ Westchnęłam, ironicznie śmiejąc się w duchu . Weszłam więc do środka, a Haze za mną.

< Haze? Za dobrze nie zaczęłyśmy xD >

Od Ruki CD Haze

Bacznie obserwowałam waderę. Woda chyba niezbyt jej smakowała. Nie była mną zbyt zainteresowana i dobrze, skoro miałabym z nią współpracować lepiej niech każda zostanie przy swoim.
- Niedługo pewnie dostaniesz jakąś misję - rzuciła niby od niechcenia.
- Przecież od tego tu jestem - burknęłam.
- Zobaczymy - powiedziała z tajemnicą w głosie, po czym wzbiła się w powietrze. Jej skrzydła były jeszcze słabe. Wadera chwiała się w powietrzu. Było duże prawdopodobieństwo, że coś może się jej stać, ale co mnie to obchodzi. Każdy jest kowalem własnego losu.
Szłam przed siebie. Z północy wyczułam znajomą woń. To był koń, dość duży koń. W mgnieniu oka byłam na miejscu. Schowałam się w krzakach. Wdrapałam się na skalną półkę, szykując się do skoku. 3...2...1...i...skok. Między zwierzęciem, a moimi pazurami były centymetry. Nagle poczułam potężne uderzenie z prawej strony i runęłam na ziemię. Poczułam potworne ugryzienie. Walka była ostra. Łapa wadery ( poznałam po głosie) znalazła się w moim pysku. Ugryzłam więc aż usłyszałam kruszenie kości. Byłam szybsza i mocniejsza od niej. Teraz to ona leżała na ziemi. Nagle dostałam drugi cios, tym razem w głowę. Chyba ten koń mnie walnął. Zakręciło mi się w głowie, a potem zalała mnie ciemność.

< Haze?  Tylko nie rób z Ruki ofiary ;) >

Od Ruki

Po dołączeniu do watahy od razu zaczęłam obchód terenu. Wataha jak wataha - wielkie lasy, kilka jezior, polan i innych. Mimo to z nudów zaczęłam zwiedzać. Kiedy znudziło mi się już nawet chodzenie, wzbiłam się w powietrze, ponad chmury. Było już ciemno, a na nieskazitelnym niebie mieniło się wiele gwiazd. Natychmiast odwróciłam wzrok wspominając Danielle. Zanurkowałam w chmury i tam z czymś się zderzyłam. Co prawda wyczuwałam czyjąś obecność, ale przecież w wataha ma wielu członków. Być może był to jeden z nich.
Teraz byłam już pod chmurami. Dostrzegłam wilka, który najpierw spadał, ale się odratował i odleciał. Mnie zawsze chroniła mgła, tak było i tym razem. Ale wilki z naturalnymi skrzydłami mogą mieć w powietrzu problemy.
Po godzinie wróciłam na ląd i dotarłam do wodopoju. Tam również spotkałam tego samego wilka. Nic nie mówiąc podeszłam do wody. Chciałam sprawdzić kim jest ten wilk.
<Ktoś?>