od Amiszy

Ciekawe, większość wilków w tym książę umieli zmieniać się w ludzi, ale ja nie
chciałabym się nauczyć, ale nie miałam od kogo. Może poobserwuję niektóre wilki, jak to robią. Jak się zmieniają. Więc w oko wpadła mi Aramisa-księżniczka, kuzynka księcia.
Skradałam się za nią, oczywiście bez szelestu i obserwowałam każde jej kroki, jak się z wilka zmieniała w człowieka, ale jak to robiła dalej nie potrafiłem ogarnąć
-Jak ona to robi...-zanudzałam się ciągłymi monologami i ciągle patrzyłam jak księżniczka już w ludzkiej postaci udaje się na zamek. Więc ukryłam się w niewidzialne dla nikogo miejsce, i zaczęłam robić to co ona, zaczęłam się skupiać na tym że, próbowałam się zmienić. I nic. Dalej na 4 łapach rudowłosa niska wadera.
Udałam się znowu za Aramisą i ciągle ją obserwowałam

<Aramisa?>

Od Haze CD. Aramisy

- A wyglądam tak?
- No...
- Nie, nic nie potrzebuję.
- Będziesz tutaj siedzieć?
- Tak... Muszę o czymś pomyśleć i pogadać z normalną sobą, a konie mają to do siebie, że potrafią dotrzymać tajemnicy. - Uśmiechnęłam się. Był to normalny uśmiech, nie drwiący, nie wymuszony...
- Jak chcesz.
Usłyszałam zamykane drzwi. Zerknęłam na drzwi boksu.
- Zefir, tak? - Uśmiechnęłam się. - Jesteś śliczny.
Po chwili myślenia, przesunęłam zasufkę i ostrożnie weszłam do środka.
- Chyba mnie nie stratujesz, co? - Zaśmiałam się cicho.- Dawno nie miałam kontaktu z końmi. Ale chyba coś jeszcze pamiętam. - Poklepałam ogiera po szyi. - Na pewno potraficie dotrzymać tajemnicy. - Zerknęłam na deski, oddzielające boksy. Koń prychnął. Czasami nie trzeba specjalnej mocy, by zrozumieć co zwierze ma do przekazania.
°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°
Skończyłam gadać. Gdyby ktoś wszedł, pomyślałby, że jestem popie***lona.
Oparłam się o ścianę, a potem osunęłam na siano. Wpatrzona w kopyta konia, cicho westchnęłam. Widziałam, jak schyla głowę i zaczyna łapać wargami za mOją bluzę.
Zachichotałam cicho i pogłaskałam.
Nagle drzwi stajni się otworzyły. Ani drgnęłam.
- Orzeszku, przecież wiem, że tu jesteś. - Na jego głos moje serce się zatrzymało.
Zmieniłam się w wilka i schowałam w kącie boksu.
Zefir i kilka innych koni niespokojnie poruszyło się w boksach. Wyczuwają, że jest złą istotą... Zamknęłam oczy, próbując się uspokoić.

< Aramisa? >

Sara

 
Imię: Sara
Wiek: 2 lata
Płeć: Wadera
Klan: Wody
Hierarchia: Mieszkaniec
Stanowisko: Łowca potworów
Moce: Panowanie nad wodą, Ułamki przewidywania przyszłości np: Jeśli czegoś dotknie lub kogoś może przewidzieć co się stanie. Zdaża sie to bardzi rzadko, Teleportajca, Oddychanie pod wodą
Umiejętności: Sara ma świetny słuch i węch. Świetnie pływa i atakuje wrogów. Wysoko skacze.
Siła: 10
Zabójczość: ?
Wytrzymałość: 30
Inteligencja: 20
Zwinność: 40
Cechy charakteru: Sara nie lubi nie znajomych i jak ktoś się do niej przylepi jak mucha do lepu. Lubi pracować sama. Świetnie czuje się w wodzie. Na nieznajomych reaguje agresją ale zawsze znajdzie jakieś rozwiązanie jak pokonać wroga. Lubi być sama ale czasem potrzebuje czyjejś obecności. Nie lubi podlizywania się ani marudzenia. Takie osoby które zaczynają dokuczać a jak się im dogryzie beczą są przez nią z...... ,, Z nielubiane" jest bardzo sprytna. Na wszystkie lubię - nie lubię są specjalne podpunkty.
Cechy szczególne: Pięknie śpiewa
Status: Wolna
Liri: 100
Korony: 5
Lubi: Być sama, świeże powietrze, wodę
Nie lubi: Nie znajomych, lizusów
Głos: https://www.youtube.com/watch?v=rtOvBOTyX00
Historia: Sara gdy była w wieku 1 roku rodzice wzięli z innymi wilkami zawarli umowę, ze ich córka tu miała być Sara gdy skończy 2 lata zostanie wydana za pewnego basiora. Sara nie mogła sie z tym pogodzić wiec uciekła. Błąkała się po różnych watahach, stadach i tp. Na pewien czas zatrzymała się w stadzie pewnych koni. Było ciężko bo konie nie za bardzo dażyły zaufaniem wilki ale jakoś przeszło. Potem musiała iść bo głód w niej zbierał a nie chciała zabijać którego kolwiek konia. W końcu znalazła się tu... jak na razie nie zamierza się nigdzie wynosić.
Autor: Karia

od Amiszy cd Noah

-Ciekawe kto to powiedział-rzekłam do basiora, który był wściekły i chyba na takiego wyglądał
Podeszłam więc do basiora, i usiadłam przed nim, a co by było gdybym mu złagodziła jego humor...
Więc ciągnęłam basiora za łapę i obaj poszliśmy nad rzekę jedności, tam usiedliśmy...
basior jednak nadal miał beznadziejnie zimną minę...
Więc pchnęłam go do wody, aby się odprężył a ja wraz za nim...
-Ah ty głupia...-szepnął basior
Nie przejęłam się tym wyzwiskiem, ale złapałam go za ogon kiedy chciał wyjść z wody
basior spojrzał na mnie z ukosa
-Puścisz???
-Nie, chodź do mnie...
-Ale ja...
-No chodź, waderze się nie odmawia-dodałam szybko i puściłam mu oczko
I chyba nie powinnam mu puszczać więcej oczek, skoro nie chcę, aby to skończyło się czymś gorszym, np gwałtem.


<Noah?>


Gratuluję refleksu, Amisza została wywalona... 
Ale chyba możemy jej dać jeszcze szansę...

od Oriona "Władza"

Jak każdego dnia ja z kuzynką szliśmy na łąkę, aby upolować coś dzikiego i poczuć się jak prawdziwe dzikie zwierzęta, później przed południem jako ludzie pełniliśmy obowiązek władców...
no nie byliśmy pełnoprawnymi władcami, ale władzę jakąś mieliśmy, później Aramisa i Haze, bo chyba ona najbardziej wpływa na tą mała demonicę, poszli do stajni zająć się rumakami.
Rozczochrałem nie co swoje włosy, po czym szedłem w stronę kuchni aby odwiedzić kucharza, tam spotkałem Elandiel... która też chyba miała dobre kontakty z kucharzem, bo właśnie zajadała pyszny i popularny w całym królestwie gulasz z indyka. Po południu po długiej lekcji gotowania odbyłem samotną przechadzkę po lesie jako wilk. Tam spotkałem mojego kuzyna Rubena, który nie wiem jak to zrobił ale, ciągnął golema na sznurku niczym psa, albo barana... golem już był tak pokiereszowany, że nie miał sił już atakować... kiedy usłyszałem co ma zamiar zrobić, to omal nie padłem. Miał zamiar oswoić golema, co akurat to było niemożliwe, bo tylko czarodziej może oswoić takiego magicznego potwora.

....

Cukierki

Oto liczba cukierków, którą posiada każdy uczestnik eventu:
Haze - 11
Amisza - 5
Hak - 4
Orion - 1
Sara - 1
Noah - 1
Ezra - 1

Od Aramisy CD. Ezry

- Cóż, jeśli nie będzie chciała, byś ją złapała, na pewno ci się nie uda - stwierdziłam. - Zawsze możesz spróbować podstępem.
I myślisz, że się nabiorę? - zarżała Seraphina. Wzruszyłam ramionami i przeskoczyłam płot. Położyłam się w trawie obok Ezry. Miałam jeszcze co prawda zająć się Hektorem, ale uznałam, że ten osioł może jeszcze trochę poczekać.
- Podobała się przejażdżka? - zapytałam.
- Bardzo - odpowiedziała Ezra. Chciała chyba jeszcze coś dodać, ale Seraphina pochyliła się nad nią. Moja uczennica zaśmiała się i złapała klacz za szyję.
- Mam cię - zawołała. - Teraz ty gonisz!
Dziewczyna poderwała się i zaczęła uciekać. Seraphina zaś dotknęła mnie pyskiem.
Berek - stwierdziła, odbiegając. Wstałam i rozejrzałam się. Klacz była bliżej, ale to Ezra była wolniejsza... Pobiegłam w stronę uczennicy, która zaczęła odbiegać. Po drodze jednak napatoczył się Apollo i przekazałam mu berka. Koń był zdziwiony, ale dołączył do zabawy. Z wielkim entuzjazmem zaczął gonić Seraphinę. Ja tymczasem oddaliłam się na bezpieczną odległość.
<Ezra?>

Od Aramisy CD. Haze

Orion ocknął się jeszcze przed naszym dotarciem do zamku. Wymamrotał "co się stało?" i zsunął się z grzbietu Mavericka. Zeskoczyłam na ziemię i pomogłam mu wstać. Do stajni dotarliśmy dopiero po pół godzinie. Kuzyn cały czas opierał się o mojego wierzchowca, jednak na szczęście nie zwymiotował. I dobrze.
Po dotarciu na Zamek przywiązałam Mavericka do ogrodzenia i zaprowadziła kuzyna do stajni.
- Orion, co ty wyprawiasz? - zapytałam, gdy znaleźliśmy się sami.
- Jestem dorosły, nie musisz mnie niańczyć. Mam prawo wyskoczyć na piwo.
- No dobra, ale nie musisz zaczepiać innych. Prawie się pobiliście.
- I co z tego?
- Orion, jesteś księciem. Powinieneś być odpowiedzialny.
- No dobra, to się nie powtórzy - mruknął kuzyn. - Dasz mi już spokój? Głowa mnie boli od uderzenia.
- To była nauczka. A teraz idź się może wyspać, co?
Orion mruknął coś jeszcze i opuścił stajnię. Ja tymczasem wróciłam po Mavericka. Idąc w stronę jego boksu, napotkałam Haze. Stała przy Zefirze. Koń zarżał.
Pogłaskała mnie. Mnie! - pochwalił się. Uśmiechnęłam się do niego delikatnie.
- Witaj - powiedziałam, przechodząc obok Haze.
- Dobry - mruknęła dziewczyna. Wprowadziłam ogiera do boksu i nalałam mu świeżej wody. Potem wróciłam do Haze.
- Potrzebujesz czegoś? - zapytałam.
<Haze?>