Od Aramisy CD. Haze

Wzdrygnęłam się, słysząc nieznajomy głos dochodzący od strony okna. Spojrzałam w tamtą stronę i dostrzegłam tęczowego węża. Widziałam go już wcześniej z Haze. Wstałam i skierowałam swe kroki w kierunku gada.
- Witaj - zaczęłam. - Masz jakieś wiadomości od Haze?
- Kazała mi cię ostrzec - wysyczał wąż. - Wrogowie są w posiadaniu trutki, która w niewielkiej ilości powoduje halucynacje i bezwład mięśni, w większej zaś nawet śmierć.
- Znam tę substancję - powiedziałam. - Dziękuję za informacje. Nie wiesz może, kiedy Haze wróci?
- Pewnie za kilka dni. Postanowiła się jeszcze trochę rozejrzeć.
- Dobrze. Możesz przekazać jej pozdrowienia i informację, że prawdopodobnie dostanie wkrótce nowe zadania.
Wąż syknął na znak, że zrozumiał i wypełzł z pomieszczenia przez okno. Ja zaś skierowałam się ku drzwiom. Musiałam przekazać Ruce, nowej obywatelce Królestwa, że i ona niedługo otrzyma swoją pierwszą misję.
<Haze? Wybacz, że tak krótko>

Od Aramisy CD. Ezry

Przyglądałam się z grzbietu Mavericka, jak dziewczyna bez problemu wykonuje moje polecenie. Miała dobrą kondycję. Po skończonym ćwiczeniu podbiegła do mnie, czekając na kolejne polecenia.
- Ćwiczenia rozciągające, trzy serie - powiedziała. Ezra bez słowa zaczęła robić skłony i inne ćwiczenia tego typu. I tutaj radziła sobie bez problemów.
- Dziesięć pompek - rozkazałam. Pierwsze pięć poszło całkiem sprawnie. Kolejne - już niezbyt. Dziewiątą dziewczynka musiała powtórzyć dwukrotnie. Gdy w końcu wykonała całe ćwiczenie, zeskoczyłam na ziemię. Podeszłam do jednego z drzew i wyciągnęła z jego dziupli dwa drewniane miecze. Poza materiałem nie różniły się niczym od prawdziwych. Podałam jeden Ezrze.
- Spróbuj wybić mi miecz z ręki albo zadać mi cios, który normalnie wykluczyłby mnie z walki - poleciłam.
- Ale tak bez przygotowania? - zapytała zaskoczona dziewczynka.
- Tak. Atakuj.
Po chwili wahania Ezra skoczyła w moją stronę, wymachując mieczem. Blokowałam z łatwością każdy cios. Po niedługim czasie uczennica zorientowała się, że jej metoda nie jest skuteczna i zaczęła bardziej zważać na celność. Choć ani razu mnie nie trafiła, to radziła sobie całkiem nieźle, dopóki nie przeszłam do ofensywy. Zablokowała pierwsze trzy ciosy, ale przy czwartym wytrąciłam jej miecz z ręki. Dziewczyna natychmiast cofnęła się.
- Dobrze - pochwaliłam. - Ogólnie nieźle sobie radzisz. Będziemy musiały popracować nad techniką, ale jestem pewna, że szybko to ogarniesz. Masz ochotę na naleśniki?
<Ezra?>

Od Haze cd. Ruki

Ohydna woda. Nie ma to jak krew. - Myślałam, po kolejnych dopalaczach, gapiąc się w pofalowaną wodę. Proszki przestawały działać, ale zaburzenie myślenia i wzroku nadal przeszkadzało.
   Złożyłam skrzydła i zanurzyłam język w przezroczystej cieczy. Ble...
Kątem oka zarejestrowałam ruch. Chwiejnie odwróciłam się w tamtą stronę, pokazując kły. Mym oczom ukazała się czarna wilczyca. Yhm...
Podeszła do wody, pewną odległość ode mnie.
  Nowa. W ostatnim czasie dołączyły dwie wilczyce. Nyks i Ruka. Okay.  Nyks to raczej nie jest, zresztą, z nią miałam już do czynienia, więc to musi bić ta druga.
– Cóż...  Będziemy musiały współpracować. – Pochyliłam się z powrotem nad  taflą.
– Co?
– Ruka, informatorka i zabójca. Lat trzy... – Recytowałam wszystkie informacje, jakie zdołałam uzyskać.  – Mam te same stanowiska. Zapewne kilka razy będziemy razem pracować– wzruszyłam ramionami. 
– Skoro tyle o mnie wiesz... – Teraz pora na klasyczne pytania.
– Haze. – mruknęłam tylko, przerywając jej.

< Ruka? Sorry, że takie krótkie, ale questy muszę skończyć xD >

Od Aramisy CD. Haka

Wyrwałam rękę z dłoni chłopaka i spojrzałam na niego chłodno.
- Niemal wszyscy są tacy sami - powiedziałam cicho. - Myślą, że księżniczka potrzebuje nieustannej ochrony, jakby nie potrafiła sobie sama poradzić.
- Wcale tak nie myślę! - zaprotestował Hak.
- Tak? To dlaczego tego nie pokazujesz? Przez lata mieszkałam w tym zamku. Radziłam sobie bez nieustannej opieki. Teraz też sobie poradzę.
Powiedziawszy to, odwróciłam się i zaczęłam odchodzić. Gdy zamykałam za sobą drzwi, dostrzegłam, jak chłopak nadal stoi w miejscu. Jednak nie wróciłam się.
***
Ponownie spotkałam Haka dopiero wieczorem. Wcześniej zajmowałam się końmi ze stajni i treningiem Ezry. Gdy wypełniłam obowiązki swojego stanowiska, skierowałam się do głównej zamkowej kuchni. Byłam zaskoczona, widząc, jak znajomy chłopak rozmawia z kucharzem. Wziął od niego jakąś siatkę. Na jego twarzy dostrzegłam zdziwienie, gdy mnie ujrzał.
- Co tu robisz? - zapytałam bezbarwnym głosem.
- U wojowników zabrakło mięsa - wyjaśnił i ruszył ku wyjściu. Poczęstowałam się jabłkiem i również opuściłam kuchnię. Szybko dogoniłam Haka.
- Przepraszam za to w bibliotece. Doceniam twoją... troskę, ale... ciągłe uwagi na temat bezpieczeństwa strasznie mnie męczą.
- Rozumiem - odpowiedział. Uśmiechnęłam się delikatnie.
- Cieszę się.
<Hak?>

Informacje

1. Asteria i Noah zostają usunięci z bloga za niepisanie opowiadań.
2. Nyks proszona jest o napisanie opowiadania.
3. Zachęcam do brania udziału w Evencie Świątecznym.
4. Proszę Was o zapraszanie nowych członków.

 

Aramisa

Od Haka CD. Aramisy

Spojrzałem trochę zaskoczony na Księżniczkę, ponieważ nie musiała mi dziękować, przecież to mój obowiązek.
- Nie ma za co... - odpowiedziałem, uśmiechając się przy tym. - Poza tym nie zrobiłem czegoś wielkiego...
- Może nie zrobiłeś niczego wielkiego, ale przynajmniej pomogłeś... - odparła dziewczyna, przyglądając się mojej czuprynie. Speszony pogładziłem włosy i usiadłem na rogu łóżka. - Jeszcze raz przepraszam, że tak późno przychodzę...
- Nie ma sprawy, tylko jeśli masz zamiar reszcie podziękować to radzę poczekać do rana... - ziewnąłem dyskretnie, tak aby dziewczyna nie zauważyła. - W ogóle powinnaś poczekać do rana nawet z podziękowaniami dla mnie...
- Masz rację, ale przecież po zamku nie latają demony, czy coś...
- Różnie to bywa... A poza tym... - Wstałem z posłania i podszedłem do Księżniczki, przygważdżając ją do ściany, moja twarz pochmurniała. - A co jakbym ci coś zrobił?
Nie chciałem jej straszyć, ani nic. Chciałem tylko, aby zrozumiała, że nawet w zamku może się kryć niebezpieczeństwo. Aramisa nie odpowiedziała, tylko wpatrywała się we mnie zaskoczona. Nagle odepchnęła mnie i wyszła z pokoju, zatrzaskując za sobą drzwi. Ups... Coś mi się wydaję, że kopię sobie własny grób...

~~*~~

Rano wstałem wcześnie i poszedłem na śniadanie. Kiedy zmierzałem do kuchni minąłem po drodze Księżniczkę, jednak ona zignorowała mnie i przeszła obok mnie bez słowa. Jak już mówiłem, chciałem jej tylko uświadomić pewien fakt... Zjadłem pospiesznie kanapkę z szynką i wróciłem do pokoju, gdzie Ao i San bawili się w berka. Nie chcąc im przerywać pośpiesznie wyszedłem ponownie na korytarz. Postanowiłem przejść się do biblioteki, aby sobie coś ciekawego poczytać. Skierowałem się w stronę ogromnych regałów i nagle zobaczyłem Księżniczkę, która kiedy mnie zobaczyła z miejsca odłożyła książkę i ruszyła do wyjścia. Złapałem ją za rękę i przyciągnąłem do siebie.
- Księżniczko... - zacząłem. - Nie chciałem Cię zezłościć... Więc proszę nie unikaj mnie...

< Księżniczko? >

Prezent Mikołajkowy

Jak wiecie, przez trochę ponad 24 godziny można było szukać świątecznego kota. Osoby, które go znalazły - Haze, Ezra i Ruka - otrzymują 20 K.

Asteria proszona jest o napisanie opowiadania lub wzięcie nieobecności do 17.12. W przeciwnym razie zostanie wydalona.

 

Aramisa

Od Ruki

Po dołączeniu do watahy od razu zaczęłam obchód terenu. Wataha jak wataha - wielkie lasy, kilka jezior, polan i innych. Mimo to z nudów zaczęłam zwiedzać. Kiedy znudziło mi się już nawet chodzenie, wzbiłam się w powietrze, ponad chmury. Było już ciemno, a na nieskazitelnym niebie mieniło się wiele gwiazd. Natychmiast odwróciłam wzrok wspominając Danielle. Zanurkowałam w chmury i tam z czymś się zderzyłam. Co prawda wyczuwałam czyjąś obecność, ale przecież w wataha ma wielu członków. Być może był to jeden z nich.
Teraz byłam już pod chmurami. Dostrzegłam wilka, który najpierw spadał, ale się odratował i odleciał. Mnie zawsze chroniła mgła, tak było i tym razem. Ale wilki z naturalnymi skrzydłami mogą mieć w powietrzu problemy.
Po godzinie wróciłam na ląd i dotarłam do wodopoju. Tam również spotkałam tego samego wilka. Nic nie mówiąc podeszłam do wody. Chciałam sprawdzić kim jest ten wilk.
<Ktoś?>