Powitajcie Green'a

 
Jako Anioł zagłady:

Bez skrzydeł:

Imię: Green
Wiek: 2 lata wilcze | ok. 16 ludzkich
Płeć: basior
Klan: Anioł zagłady
Hierarchia: Mieszkaniec
Stanowisko/a: Stróż Prawa, Uzdrowiciel
Moce: Green posiada dwie odkryte moce, którymi w miarę dobrze się posługuje. Reszty jeszcze nie odkrył. Pierwsza to ta, która działa na wszystkie organizmy żywe. Polega na przejęciu części bólu, emocji czy nawet myśli innej osoby. Green musi jednak znajdować się w jej pobliżu, najmocniej działa poprzez dotyk. Podczas użycia drugiej wpada w stan otępienia, "wyłącza się". Nie zwraca uwagi na otoczenie, istnieją dla niego tylko obiekty, które musi zniszczyć. Rozpadają się one w kryształki cukru. Moc może zniszczyć dosłownie wszystko. Od przedmiotów martwych, po rośliny, zwierzęta, a nawet inne wilki.
Nie wspominając już o tym, jakie wspaniałe ciasteczka wychodzą z tego cukru.
Umiejętności: Umie sprawić, by wokół niego zrobiło się pusto. Wystarczy, że zaśpiewa. Do tego łatwo łapie przeziębienia - można to uznać za umiejętność
*Siła >> 5
*Zabójczość >> 15
*Wytrzymałość >> 15
*Inteligencja >> 35
*Zwinność >> 30
Charakter: Green nie wyróżnia się niczym szczególnym spośród wielu innych wilków. Może tylko tym, że jako jednemu z nielicznych niezbyt idzie walka. W końcu to nie jego wina, że treningi są dla niego czystym złem, a czas na nie przeznaczony woli spędzać inaczej. Uwielbia spać, a do tego nie ukrywa, że jest leniem. Źle znosi nudę. Okropnie niecierpliwy. Jedną z rzeczy, która go niezmiernie denerwuje, to powolność i tchórzostwo. Chętnie podejmuje się różnych wyzwań, by sprawdzić, na ile go stać. Lubi rozmawiać, ale jeśli chcesz go do czegoś zmusić, użyj wyrafinowanych metod szantażu. Uważa, że nie musi dostosowywać się do innych i zawsze pozostaje wierny swoim ideom. Posiada swój własny, niezmienny system wartości, którego się twardo trzyma. Natychmiast się obraża, gdy ktoś próbuję go do czegoś zmusić i zachowuje się jak szczeniak. Jest bardzo dziecinny i ufny. Szybko dogaduje się z innymi, towarzyski i śmiały. Jest życzliwie nastawiony do każdego, kogo napotka, ale szybko się zraża, jeśli owa sympatia nie jest odwzajemniona. Energiczny i żywiołowy, bardzo pewny siebie. Często z czegoś żartuje, ale potrafi być też poważny. Jest szczery. Bardzo. Nawet za bardzo. Czasami może sprawiać wrażenie, że w ogóle nie słucha co się do niego mówi. Nie potrafi uczyć się na błędach. Nie posiada za grosz talentu organizacyjnego. Często coś gubi i zapomina o wielu mniej i bardziej istotnych rzeczach. Z respektem odnosi się do wyższych rangą.
Cechy szczególne: W wilczej postaci nie posiada skrzydeł. W ludzkiej nie potrafi latać, a jego skrzydła zmieniają się na demoniczne, gdy używa którejś z niszczących mocy.
Status: Wolny
Liri: 100
Korony: 5
Lubi: Poflirtować z waderami. Adrenalinę i wszelkiego rodzaju rywalizację.
Nie lubi: Nienawidzi biedronek i boi się ich, chodź w życiu się do tego nie przyzna. Najchętniej wybiłyby wszystkie owady tego gatunku na planecie, a widząc chodź jednego przedstawiciela dostaje szału. Na razie nikomu nie zdradził, czym spowodowana jest jego niechęć.
Głos: https://www.youtube.com/watch?v=ZyyuV-gkavg
Rodzina: Posiada dwie siostry, starszą i młodszą. Oprócz tego matkę. Ojca nigdy nie poznał - po nim podobno ma anielskie moce.
Historia: Urodził się w kochającej rodzinie złożonej z samych wader. Od pierwszych dni życia mieszkał w Zjednoczonym Królestwie, dokładniej w Mieście. Wraz z siostrą i matką żył ubogo, ale szczęśliwie. Wcześnie zaczął się uczyć, by móc znaleźć dobrą pracę. I nagle bum - stał się cud, a Green został przyjęty na zamek by uczyć się na uzdrowiciela. Tak tutaj trafił.
Autor: Czakenzo.

Info

Halo, Halo cześć wam ludzie, cieszę się że, was widzę na blogu... ale mam jeden problem. Chciałbym aby blog był bardzo aktywny i miał przynajmniej 10 członków.
Dlatego proszę was, zapraszajcie ludzi... ja też wezmę się za to.
Za zaproszenie przewiduję nagrodę
* 4 zaproszone osoby dana postać otrzymuje  ( 50 lirów i 5 koron)
*6 zaproszone osoby dana postać otrzymuje (70 lirów i 7 koron)
*8 zaproszone osoby dana postać otrzymuje ( 80 lirów i 9 koron)
*10 zaproszone osoby dana postać otrzymuje (100 lirów i 15 koron)

Wiem być może i trudne zadanie, ale proszę was. Mogę na was liczyć?

Książe Orion

od Elandiel

Biegłam przed siebie. Słyszałam coraz głośniejszy świst, który ciągle zbliżał się do mojego ucha i cudem uniknęłam pędzącej strzały. Kolejny raz się odwróciłam. Chciałam się upewnić, że potwory zostały w tyle. Co poniektóre darowały sobie dalszy pościg i zatrzymały się w miejscu. Zdecydowana mniejszość nadal za mną podążała. Uśmiechnęłam się pod nosem i przyzwałam do siebie kuszę. Napięłam cięciwę, po czym oddałam pierwszy strzał. Trafiłam w splot słoneczny, przez co jeden z goblinów padł martwy. Jego towarzysze spoglądali zaskoczeni to na truchło, to na mnie. Zatrzymali się i, nie spuszczając ze mnie wzroku, zaczęli się wycofywać. Westchnęłam z ulgą i zarzuciłam broń na plecy. Mimowolnie przypominam sobie moment, w którym zmarli moi rodzice. Bynajmniej nie była to śmierć naturalna.. Gwałtownie potrząsnęłam głową, aby pozbyć się nieprzyjemnych wspomnień i zwalniam do normalnego chodu. Parę chwil później dotarłam do jakiegoś urwiska z niesamowitym widokiem. Przede mną rozciągał się las, pogrążony w harmonii. Widziałam małe punkciki, które unosiły się nad drzewami, aby po chwili znów zniknąć w gęstwinie. Obok mnie szumiał mały strumień, kaskadami spływający w dół. Podeszłam do niego i zamoczyłam w wodzie obolałe nogi, uprzednio zdejmując buty. Byłam zmuszona do chodzenia przez dwa dni. Bez przerwy. Moje stopy były poobcierane, całe we krwi. Podobnie jak ramię, które zostało zranione przez hydrę. Opamiętałam się i sięgnęłam po bukłak, po czym nabrałam do niego krystalicznie czystej wody. Z powrotem założyłam buty, sięgające mi do połowy łydki i ruszam w dalszą drogę. Jednak nie to było mi dane. Ziemia osunęła się w dół, a ja razem z nią. W duchu dziękowałam Bogu za to, że nie byłam zbyt wysoko. Spadając nie mogłam umrzeć. Byłam zbyt nisko. Będąc już na ziemi, zauważyłam jakąś postać. Ale po chwili straciłam przytomność.

< Ktoś? >

Od Aramisy CD. Ezry

Po ponownym założeniu opatrunku na nodze jednego z koni zajęłam się Maverickiem. Gdy srokaty ogier został wyczyszczony, wyprowadziłam go wpierw z boksu, a następnie ze stajni. Jak tylko znaleźliśmy się poza murami zamku, przemieniłam się w człowieka i wskoczyłam na jego grzbiet. Na mój delikatny znak Maverick ruszył galopem. Po kilkunastu sekundach znalazł się u podnóża Royal Hill i wbiegł na leśną ścieżkę. Zwolnił do kłusa i tak zajechaliśmy aż nad strumień. Tam zeskoczyłam z grzbietu ogiera i pozwoliłam mu się napić. Gdy mój kopytny przyjaciel zaspokoił pragnienie, przeprowadziłam go przez wodę na drugi brzeg, gdzie ponownie go dosiadłam. Ruszyliśmy szeroką dróżką wolnym galopem. Po kilku minutach jazdy wjechaliśmy na niedużą łączkę, gdzie uczyłam się jeździć konno. Skierowałam Mavericka na zaciągnięty tam niegdyś pień drzewa. Trzy, dwa, jeden... Znaleźliśmy się po drugiej stronie. Zawróciłam i dotarłam do zamku tą samą drogą.
Gdy dotarłam na miejsce, Ezry jeszcze nie było. Szybko nakarmiłam i napoiłam Mavericka, a następnie oparłam się o drzwiczki jednego z pustych boksów. Stałam tak zaledwie kilka minut, gdyż w tym czasie powróciła Ezra. Przypatrywałam się ukradkiem, jak zajmowała się koniem. Chyba musiała mieć już wcześniej z nimi do czynienia, bo wszystko robiła poprawnie.
- Em... To gdzie będę spać? - zapytała dziewczynka stając przede mną.
- Większość obywateli królestwa mieszka w Mieście - zaczęłam, idąc w stronę dziedzińca. - Ale wojownicy, uzdrowiciele i kilka innych stanowisk mają swoje pokoje lub apartamenty tutaj, na zamku. Twoje mieszkanie będzie się mieścić na drugim piętrze.
Wraz z Ezrą weszłyśmy do budynku przez grube drewniane drzwi i znalazłyśmy się w długim korytarzu. Minęłyśmy kilka kolejnych drzwi, aż dotarłyśmy do wąskiego przejścia prowadzącego do kolejnego fragmentu zamku, przeznaczonego dla wojowników. Na parterze i w piwnicy znajdowały się części kuchenna i rekreacyjna, wyżej mieszkania. Weszłyśmy na kolejne schody i po kilku chwilach znalazłyśmy się na drugim piętrze. Nacisnęłam klamkę w najbliższych drzwiach i otworzyłam je, ukazując pokój. Stało tam proste, starannie posłane łóżko, mała szafa i stół z dwoma krzesłami. Po prawej stronie znajdowało się przejście do części łazienkowej.
- Tu będziesz teraz spała - poinformowałam. - Klucz jest w drzwiach, jedzenie na dole. Nie wchodź do innych pokoi. Pojutrze zaczną się lekcje i treningi.
<Ezra?>

Powitajmy Haka

 

 

 

 

 

Imię: Hak, niektórzy  mówią na niego Grzmiąca Bestia
Wiek: Gdzieś tak... 6 lat
Płeć: basior - samiec
Klan: Klan Wiatru (jest ostatnim wilkiem ze swojego klanu...)
Hierarchia: Mieszkaniec
Stanowisko/a: Strażnik
Moce: 

- Psychokineza (poruszanie przedmiotami, lub ludźmi, za pomocą umysłu),

- Inokineza (umiejętność kontrolowania przestrzeni, zakrzywiania jej i tworzenia obiektów),

- Kontrola nad wiatrem,

- Ma też inne moce, ale nie chce mi się ich pisać...

Umiejętności: Jest bardzo dobry w szermierce i ogólnie jest wysportowany.
*Siła 30
*Zabójczość 20
*Wytrzymałość 20
*Inteligencja 10
*Zwinność 20
Charakter: Hak jest złośliwą i wierną osobą, która stara się za wszelką cenę chronić swoich bliskich. Ma zwyczaj znęcania się nad innymi i lubi nadawać różne nazwy czy też przezwiska innym ludziom na podstawie ich wyglądu czy innych rzeczy dla nich charakterystycznych. Pomimo, że często bywa zabawny jest też poważny gdy przychodzi mu wypełniać swoje obowiązki. Bez wahania pomógłby komuś potrzebującemu. Nie raz musiał podejmować decyzje, które mogły zmienić całe jego życie. Zaś gdy chodzi o jego serce, Hak tłumi swoje impulsy gdy te się pojawiają, nawet jeśli to dla niego bolesne. Są takie chwile, że pokazuje swoje uczucia gdy jest rozdrażniony, ale poza tym nie wiele więcej.
Cechy szczególne: Wielka broń, która ma zawsze przy sobie w postaci człowieka
Status: Wolny
Liri: 100
Korony: 5
Lubi: Denerwować innych, swoją robotę, swoją broń (którą ma zawsze przy sobie, oczywiście w postaci człowieka).
Nie lubi: Zarozumiałych ludzi
Głos: https://www.youtube.com/watch?v=nuLMDvoshrk
Rodzina: Niestety wszyscy zginęli...

Historia: Wychował się w Klanie Wiatru, czyli dość sporej wiosce. Klan był nie raz atakowany przez konkurentów chcących przejąć ziemię wioski. Kiedy Hak miał 4 lata wybuchła wojna między wioskami. Jego rodzice poświęcili swoje życie by go ratować. No i tak wyszło, że tylko on przeżył. Klan Wiatru był znany z tego, że jego członkowie panują nad wiatrem. Nasz bohater był następcą przywódcy, dlatego jego umiejętności panowania nad wiatrem i walki z bronią były zadziwiające. Już od lat młodzieńczych nie rozstawał się ze ze swoją bronią. Przez następne lata podróżował samotnie i tak trafił do tej watahy. 

Autor: 

Howrse- Kurosakix3

Gmail- sara37749@gmail.com
Towarzysze:

Imię: Ao
Wiek: Nieznany...
Płeć: Samica
Rasa: Najzwyklejsza wiewiórka
Moce: Uwodzenie innych swoją słodkością
Charakter: Ao jest zabawnym stworzonkiem i lubi dużo jeść, więc nie dziw się kiedy użre cię w palec. Jest dość energiczna i głupkowata. Lubi pieszczoty i dużo zabawy.
Właściciel: Hak

 

Imię: Sanguis (z łac. Krew) Hak nazywa go San
Wiek: Kilkaset lat...
Płeć: Samiec
Rasa: Duch
Moce: Władanie mgłą i innymi rzeczami z nią związanymi.
Charakter: Już za pierwszym raziem kiedy spotkał Haka bardzo się do nie przywiązał. Jest trochę ponury i nie lubi obcych. Jest bardzo mądry i sprytny. Często czyta książki i różne stare zwoje. Często pomaga i towarzyszy swojemu panu przy pracy.
Właściciel: Hak

 

od Haze CD Orion

Heh...
Jeszcze cię dopadnę...
Nie mogę się wyrzec...
Dla niego to takie proste...
Ale dla mnie...
Demony to moi przyjaciele.
Skoro trafiłam już tutaj...
To tylko one mi zostały.

Nie jestem sobą. I doskonale zdaję sobie z tego sprawę. Jednak... Tamta wersja... Jest słaba. Nigdy nie wróci.

Chociaż gdyby ktoś z ekipy tu był...
Na dzisiaj to koniec...
[ Magia czasu]
Było już grubo po północy, gdy zdecydowałam się wypuścić swoją kryjówkę, którą była jaskinia w górach.
Stworzyłam sobie czarny motor. Zmieniłam się w człowieka. Wsiadłam na niego i odpaliłam kilkoma ruchami(nie chce mi się pisać). Ruszyłam z piskiem opon przez ulice. Wszędzie było ciemno. Zapewne nie organizują tu wyścigów...
Trzeba sobie poradzić.
Śmignęłam obok zamku, prawie kogoś nie potrącając.
To on nie śpi?
"Książe" powinien się wysypiać.
Pojechałam dalej, robiąc jeszcze świecę.


< Orion? >

od Oriona cd Haze

Wnerwiło mnie to, że Haze zwiała nie dlatego, że odezwała się do mnie w sposób niestosowny...
zacisnąłem ręce i poszedłem za nią, rozczochrawszy swoje bujne białe włosy
pognałem z nią... tam usłyszałem syk i atak, z wyczuciem odwróciłem się do atakującej Haze, która beznadziejnie odsłoniła szyję, gdzie bez problemu chwyciłem ręką.Haze zwisała z mojej ręki silnie ściskając jej szyję. Wadera krztusiła się i miała problemy z oddychaniem. Łapy szamotały jej bezradnie, to nie była wadera, to jest demon... podpowiadał mój instynkt zabójcy, wykręciłem się odznaczając cel rzutu, wyrzuciłem Haze jak zwykły worek kartofli. Haze poleciała w powietrzu i trzasnęła w drzewo, trzasnęła głową i upadła na zetnięty pień. Demon kolejny zakaszlała. Wykorzystałem to podszedłem do niej po woli, ze zmaterializowanym mieczem w ręku. Demon chciał wstać, ale przygwoździłem go nogą... i uniosłem miecz aby zadać cios... ale demon zniknął...
-Psia krew-warknąłem i mój miecz zniknął-Ale nie martw się Haze, jeszcze wydobędę z ciebie tego demona
Zmieniłem się w dobrze zbudowanego basiora i pognałem pod zamek, będąc w pokoju z kuzynką
-I jak?
-Nienormalna nienormalność-oznajmiłem i położyłem swój pyszczek na jej kolanach a kuzynka zaczęła mnie drapać za uchem- Nowa Haze, jest opętana
-Opętana?
-Demon ją opętał
-No to rusz się, w końcu jesteś zabójcą tych stworów-oznajmiła kuzynka i zniżyła rękę drapiąc mnie po pyszczku
-Ale problem jest taki, że nie wiem gdzie ona jest-burknąłem zmęczony-i na razie nie chcę się tym zajmować
a teraz podrap mnie po grzbiecie

***********
Było popołudnie gdzie już leżałem na kanapie oczywiście w wilczej formie, i osłabiłem swoją czujność.. zasnąłem... ale nie spałem długo bo coś wbiło mi się w szyję...otworzyłem gwałtownie oczy i coś wielkiego piło ze mnie krew, jeśli zaatakuję demon rozerwie mi szyję, a jeśli nie zareaguję, to wyssa mi całą krew.
Iluzją przywołałem wielką butelkę zapełniona krwią...demon zwrócił uwagę i wyjął swoje kły z mojej szyi. Obolały i otępiały chwyciłem za butelkę i rozwaliłem ją na głowie demona
-Haze, przemawia przez ciebie demon, nie daj się i wyrzeknij się go-warknąłem i ze zmaterializowanym mieczem podszedłem do demona-nie dasz mi rady, jestem zbyt silny dla ciebie...jestem zabójcą demonów!
Demon warknął przenikliwie, już kłapnął szczęką, wtedy wsadziłem ostrza w jej pysk i przygnałem ją do ściany, przygwoździłem demona i mieczem starałem się oddzielić jej głowę od żuchwy. Byłem blisko i demon znowu zniknął.
-Szlag!- ryknąłem gniewnie i wyrzuciłem miecz który wbił się w ścianę, i potem i tak zniknął zostawiając ślad po wbiciu

<Haze?>

Nowy Sojusz

Hej, tu książe Orion, chciałbym zainformować że, nasz blog zawarł sojusz z innym
 http://blod--rose.blogspot.com/
Potraktujmy dobrze naszych sojuszników :3